Stem: Daer 't bloos ghekaeckte Morghen-root.
De Vorsten uyt het Moabs Landt
Vertoonden op haer open handt,
Een som van blinckend Toover-loon,
Op dat soo door die glans seer schoon,
Soud Biliam beweghen,
Om Isr'el met een bitt'ren vloeck
Te slaen, in plaets van zeghen.
2. De Wereldt singht de selfde toon,
En Spiegelt met het Sonden-loon,
En biedt aen yder die haer kust,
Een blinckend schuym van yd'le lust,
Dat in de ziel set smetten:
Maer alle ghy, die Gode vreest
Kruypt noyt in 's Wereldts Netten.