Stemme: O Kars-nacht!
DOe Gideon woud recht beproeven,
Wie hy ten strijde soud behoeven,
Liet hyse drincken uyt een Beeck,
En nae het drincken hyse scheyden:
Want goed', en quade alle beyden,
Al daer haer aert, en wesen bleeck.
2. Sy, die door hoogen geest gedreven,
Terwijl sy droncken staende bleven,
En sopen 'twater uyt de handt,
Diens hoopke was wel ver het kleynste,
Maer 't was met een oock ver het reynste,
Derhalven hyse weerdigh vant.
3. Maer al de rest is op de wallen
Op hare knyen neer gevallen,
(Een teecken van een tragen Lijf)
En droncken soo met hare monden,
Maer dese worden wegh gesonden,
Voor ongeschickt in haer bedrijf.
4. Men kan geen beter Spiegel wenschen,
Om in te sien den aert der Menschen,
Tot in het Mergh van haer gemoet:
Dit gansche Leger in het drincken,
Doet ons een Beelt der Menschen schincken,
Dit Beeckje toont het werelts soet.
5. De vroomen, geestelicke krijgers,
En sijn geen slappe neder-sijgers,
Noch slorpen 't vleyschelick genucht
Niet in, met over-groote teughen,
Doet het somtijts haer geest verheugen,
't Is al ter loops, en met der vlucht.
6. Maer soo en is het niet gelegen
Met 's werelts-volck, dat neer-gesegen,
Alhier hem set na volle rust:
En 't sal noch kracht, noch tijdt versuymen,
Om in te slorpen d' yd'le schuymen,
Die stroomen op des wereldts lust.