Stem: Diana reyn, &c.
DE woeste Zee, monsters machtigh rijck,
Noch 't wilde Bosch, vol dieren gruwelijck,
Heeft noyt gheteelt // een seltsaem beeldt
Soo mis-maeckt, en verkeert,
Als is een Mensch // die al sijn wensch,
En lust selt in de eerdt.
2. Want soo ghy hem siet in sijn wesen aen,
Ghy vindt het hooft. daer d'anders voeten staen:
Ghy vindt de voet // daer 't hooft staen moet,
Is dat niet gansch t'ondeegh ?
De voet om hoogh // amer 't oor, en 't oogh,
Die neyghen na om-leegh.
3. Hy schopt gestaegh onwaerdigh niet de voet
Het Hemels heyl, ons waerst' en hooghste goedt,
En hy acht dat // voor hem gheen schat,
Maer een on-soeten last,
En maeckt sijn sin // aen 't Aerdtsch ghewin,
En weeld, en rijckdom vast.
4. Soo ghy oock siet na sijn mis-maeckt aen-schijn,
Dat vindt ghy staen, daer hem de rugh most sijn:
Want het aenschijn // dat moste sijn
Ghekeert na Godes Kerck,
Om daer te gaen: maer het wijst aen
Op 't Aerdtsch, ja sondigh werck.
5. Maer 't gheen dat volght is noch al grooter quaedt,
Want 't binnenste, by hem van buyten staet,
Vermidts dat in // sijn hert, en sin,
De deught gheplaetst most staen,
Maer heeft hy wat // van sulcken schat,
't Is maer van buyten aen.
6. Maer och! de schrick vlieght in mijn Ganse-veer,
En laet uyt vrees geen inckend vloeyen meer,
Dat 's al ghestremt. 't Is oock niet vremt
Dat eenen pluymtje beeft:
Want het siet hier, een Monster-dier,
Het gruw'lickst datter leeft.