Stem: Houdt u rust, Tijter, 'tis nu langh genoegh. EErstmael was // als Gods Bruydt den Mensch verciert: Maer, o droeve stoot! Want seer ras // heeft de Slangh, dat boos gediert, Haer 't cieraet ontnomen, En verwondet, ja gedoodt. 2. Doe ontstack // hier op Godts barmhertigheydt, Over sulck ellend, En hy sprack: ghy die hier verslaghen leydt, Sult weer saligh leven, By my eeuwigh sonder end.
3. Daer op quam // 't nieuwe leven weer in haer, Door des Heeren geest, En hy nam // Godlijck bloet, en wiesch haer klaer, Soo dat yder wonde Oock van stonden aen geneest. 4. En hy deed // haer weer draghen 't heerlick beeld: Dat sy eerst verloor: Eenen kleedt // heeft hy haer oock mee gedeelt, Vol van Hemels-stralen Was 't door-weve, door en door. 5. Aldus blonck // sy gelijck de Sonne-schijn Op den middagh doet: En hy schonck // tot haer spijse, Broodt, en Wijn, Afgedaelt van d'Hemel, Daerse Lijf en Ziel mee voedt. 6. Hier mee brack // noch de vloedt van sijn genaedt Haren loop niet of: Maer hy sprack: ghy sult inden Echten-staet Met my eeuwigh paren
Boven in mijn Hemels-Hof. 7. In wiens sael // dat ghy Bruyloft vieren sult, Met een Hemels sangh: Dit onthael, is met alle heyl vervult: Steun op dees belofte, Al u leve daghen langh. 8. Hier op gaf // hy haer tot een onder-pant 's Hemels soete smaeck, En liet af // en gaf haer sijn Rechter-handt: Dus sloot Godt de trouwe: Wel een wonderlicke saeck! 9. En daer na // is sy altemet verkracht Van het weligh vleys, Maer soo dra // als sy stort een droeve klacht Aen haer trouwe Minnaer, Reynight hy haer reys op reys. 10. Och hoe groot // is u goedtheyt, lieve Heer! Die ghy hebt betoont! Wt de doodt // bracht ghy ons in 't leven weer,
En schonckt ons den Hemel, Daer ghy selver heerlick woont. 11. Ghy mijn ziel // roemt gedurigh Godes Lof, Wt uws herten grondt: Soo t geviel // datse liet door swackheydt of, Segh dan: Lieve Heere! Opent weer mijn traghe mondt.
Cookies on Poetry Cove