Stem: Als ick als een Duyve kirre.
't MAnna, dat van uyt den Hemel
Godts volck tot een spijs ontfingh,
Doe het in een droef ghewemel,
Langhs de Wildernisse gingh,
2. Wordt haer niet meer uytgegoten,
Van des Hemels milde handt,
Soo haest zy de vrught ghenoten
Van het rijck beloofde Landt.
3. Godes kind'ren gaen beneden
Oock langhs weghen dor en doof,
Daer de Heer door sijn goetheden,
Haer begiftight met 't gheloof:
4. Dat in 's Wereldts tegenspoeden,
En haer rampen suer en quaet,
Doet haer flauwe Ziele voeden,
Met gevoelen van ghenaedt.
5. Maer ter plaets daer Godt de stroomen
Van des Hemels vreught uytgiet,
Op het hoopken van de vromen,
Daer 't de saligheydt gheniet,
6. Leven zy niet meer als vooren
Door 't Gheloove: Maer het hert
Kan daer naecktlijck sien en hooren
't Geen daer 't door ghesalight werdt.