Stem: Wat mach Goosen doch ghebreecken?
FOey! den sueren stueren Nabal,
By wien dat geen vriendtschap geldt:
Davids Heyr met Spiets, en Sabel,
Heeft sijn kudde op het velt,
Trouw beschermt voor 't wreet ghewelt:
En gegespt in't Wapen,
Heeft ghewacht // al de Nacht,
Rondom Nabals Schapen.
2. Maer als David moste vluchten,
Hongerigh door 't barre Woudt,
Badt hy Nabal om wat vruchten
Voor sijn volck, tot onderhoudt,
t'Wijl de noot haer had benouwt:
En in Nabals Woningh
Wordt ghegast // en gebrast,
Als by eenen Koningh
3. Sy door noot gheparst wel droeve,
Baden om wat onderstant:
Maer hy seyde: Schuym van Boeven,
Plagen van een vredigh Landt,
Ghy krijght niet van mijnder hant:
'k Doe mijn Dis niet rechten
Voor 't gheboeft // maer behoeft
Van mijn trouwe knechten.
4. Sulcken Nabal is oock mede
's Wereldts opgesmuckte lust,
Die de Mensch in tijdt van vrede,
Met veel moeyten, en onrust,
Dient, en naloopt, vleyt, en kust,
Met het hert en sinnen,
Of daer loon // fray en schoon,
Mede was te winnen.
5. Maer een die in bitt're nooden,
Hygende na toeverlaet,
Tot de Wereldt komt ghevloden,
Als 't haer al na wenschen gaet,
En haer aensoeckt om ghenaed,
Werdt niet eens ghegeven
Troost noch heyl: Maer 't is veyl
By een Christ'lijck leven.