Stem: Droeve Princesse. &c.
O Christen ziel! vermoeyt by wijlen,
Soo dat uw Oogh van tranen vliet,
Om dat des Hemels Heer, sijn Pijlen
V door het hert, en Nieren schiet,
En schijnt vergramt, en op u seer verbolgen,
Of hy woud vervolghen
Tot vernielens toe,
Weest niet te seer door droefheydt neergeslagen,
Want, 't is sijn behaghen,
Dat hy u goet doe:
Hy schijnt wel gram, wanneer als hy u slaet,
Maer soo in gunst, hy u waerschout voor't quaet.
2. Sijn Pijlen sijn Jonathans Schichten,
Des Davids trouwe Bont-genoot,
Die hem sijn [st]ant dee onder-richten,
Doe hy met scharpe Pijlen schoot:
Maer laes! wy sijn gelijck Jonathans jonghen,
Als wy sijn bespronghen
Van kruys, en verdriet,
En dencken licht, het is Godts strenge wraecke:
Maer de rechte saecke,
En bemerckt men niet.
Wat buyght ghy u? O ziele! heb gedult,
En hoop op Godt, dien ghy noch dancken sult.