Stem: Treurt edel Huys Nassouw.
MIjn doode penne beeft,
Nu zy dees' trecken geeft:
Een volck met stale herten,
En kop'ren ingewant,
Derft d' Hemel selver terten
Met een verheven handt.
2. Pilatus steldt haer veur,
Dat na haer vrye keur
Van twee een soude leven,
Jesus, of Barrabas;
Die 't leven ons doet geven,
Of die een Moorder was.
3. Den eysch die daer op quam
Was: Geeft ons Barrabam,
En Jesus, de Springh-ader
Van 't alderhooghste goedt,
Die word' als een verrader
Geverwt met eygen bloedt.
4. Maer die eens overweeght,
Wat nu noch wordt gepleeght,
Vindt al de selfde daden;
Dit leven komt te sien,
Het goede, en het quade,
Te volgen een van dien.
5. Maer 't volck door schijn verleydt
Verkiest in dartelheydt
De ongebondenheden,
Maer door soo menigh ziel,
Met Helsche pijn door-sneden
In Sathans klauwen viel.
6. En laet de waerde deucht,
De wegh tot 's Hemels vreucht;
O sottelijck verkiesen!
O self gesochte druck!
Om schuym-lust te verliesen,
't Bestendige geluck.