Stem: Ghy Drincke-Broers, &c.
HEt vette Landt dat Godt met Eede
Aen Abrams Zaedt had toe-geseydt,
Gingh swangher met sijn vrughtbaerheden,
En vloeyd een stroom van leckerheydt:
't Was puyck al wat men vant
Ghewonnen in dat Landt:
Want Honigh, Wijn, en Melck,
Was daer overvloet voor elck.
2. Nochtans doe de verspieders weder
Wt dat Landt quamen van 't verspiên,
Viel al haer moedt in't voedt-zandt neder,
Midts 't Enacks volck daer was gesien,
Dat groote kracht vertoond,
En vaste Steên bewoond,
Soo dat de schrick voor 't slaen,
Haer vervaerde daer te gaen.
3. Soo oock, veel wellust-gier'ge Menschen,
Diens tal niet wel kan sijn ghetelt,
Die souden mee wel geerne wenschen,
By Godt in vreught te sijn ghestelt:
Maer wanneer zy verstaen,
Dat men eerst moet verslaen,
De Wereldt, Sond', en 't Vlees,
Wordt haer lust gheworght door vrees.
4. Laet ons alsoo niet doen, maer treden
Het saligh spoor van Josua,
Die niet besweeck door hare reden,
Maer waeghd' den strijdt, en vont ghena'e:
Hy street met Jacobs Stam,
Tot hy het Landt in nam:
Soo oock, Godts Kind'ren mee,
Komen na veel strijdts in vree.