Stem: Maximilianus de Bossouw.
WIe wel bemerckt de ordeningh
Van al der menschen wercken,
Die sal een soet en seltsaem dingh,
In dat gesicht bemercken,
Te weten hoe den een, en d'aer
Te samen spannen met malkaer,
De wereldt te verstercken.
2. Niemandt die 't al uytvoeren can,
Dat wel gedaen moet wesen,
Nu vaten wy't te samen an,
En alsoo wordt door desen,
Het Landt met al sijn rijcke Steen:
Ia heel de Wereldt in 't gemeen,
Behouden in haer wesen.
3. Dus wordt de werelt seer bequaem,
Van hoogh-geleerde Mannen,
Geleken by soo een lichaem,
Wiens leden t'samen spannen,
Om elck te doen soo veel het can,
Waer door dat oock het onheyl dan
Verjaeght wordt, en verbannen.
4. Het ooge licht de voeten voor
De voet die draeght de handen:
Het herte luystert door het oor,
De buyck leeft door de tanden,
En alsoo voort met al de rest.
Soo is 't oock in't gemeene best,
Van Steden, en van landen.
5. Een yder blijf in sijn gelit,
En doe sijn eygen saecken,
Soo elck dit doet, soo sal oock dit,
Des wereldts welstant maken:
En't Landt in sulck accoort gestelt,
Is niet te winnen door ghewelt:
Want 't harnast alle saken.