Het singende nachtegaeltje

Stemme: Wie wil hooren singen. DAer is geen staet te noemen, Al schijnt een Huys-man slecht, Dat reden heeft te roemen Van sulcken ouden recht: Want Kain, en Abel beyde,

Die gingen op de weyde En volghden die manier, Als nu yder Huys-man hier. 2. Abram dat was een Herder, Den vromen Iacob mee: En komen wy wat verder, 't Is al te doen met Vee: Iob vulde met Schapen, en Ossen, De Velden, en de Bossen: Saul een kroone droegh, En dreef even wel den ploegh. 3. Wat was 't dat haer dus maeckte In desen staet gerust? 't Was om dat sy dus smaeckte Een leven vol van lust, En datse dus niet en wisten,

Van lagen, noch van listen, Maer hadden al het soet, In een vollen overvloedt. 4. Daer hoeft gheen gelt verspilt, Gaet maer een weynigh delven, Soo hebje, watje wilt: Wy plucken al uyt den grase, De Boter, melck, en Kase. Den Acker deelt ons by, Koorn tot meel, en leck're Bry. 5. Men weet van geen slampampen, Daer na de Brasser hijght, Die hondert duysen rampen, Tot loon voor 't brassen krijght. Wij soecken geen ydele eere,

Men acht geen zijden kleere, Ons vrolijck herte lacht Om des wereldts malle pracht. 6. Want 't zijn veel beter dingen Daer op den Huys-man lonckt, De Vogeltjes die singen, En 't veldt seer cierlijck pronckt: Hy siet 'er het water stroomen, En vruchten aen de Boomen, En menigh schoonen Geest, Dan onspringht hem sijnen geest. 7. Maer soo ick alle dingen, Sou' trecken in mijn sangh, Die ons vermaeck aen-bringen, Ick song ses dagen langh: Ia lichtelijck den Sondagh mede,

Welk ick niet geern, en dede Dies segh ick voor het slot: O! geluckigh Huys-mans lot.