Stemme: Ick roep u Hemelsche Vader aen.
EEn goet verstant, een wijs beleyt,
Verciert ons 't gantsche leven:
En die sijn dingen met bescheyt,
In goede billickheyt,
Voorsichtigh wel beleyt,
Die wordt daer door verheven
2. En 't is een saeck die seker gaet,
Wt wrevelmoedigh wesen,
Dat daer uyt voor gevolgh ontstaet,
Dat yder een hem haet:
Het welcke is een quaet,
Dat elck behoort te vreesen.
3. Een groote straf, een swaer verdriet,
Heeft David in sijn tooren,
den Nabal (die hem niet ontsiet,
dat hy een volck verstiet,
daer van hy dinst geniet)
Seer heftelijck gesworen.
4. Maer Abigail gingh hem te moet,
Om hem eerst aen te spreken,
En doe sy viel den Vorst te voet,
Veranderd' hem 't gemoet,
Soo datse david doet,
Sijn quaden aenslagh breken.
5. door haer soet en vriend'lijk gelaet,
En haer geschickte zeden:
En daer en boven door haer daet,
Soo maecktse dat het quaet
Van haer geslachte gaet:
En dit was hare reden.