Stemme: De Herdertjes in de nacht.
EEn moordenaer die altoos // Goddeloos
Vermoorde, en verscheurde, gelijck een Beer
Die nimmer niet hoord
Van Christus, noch sijn woordt,
Die noemde aen 't Kruyce, Iesus sijn Heer.
t' Wijl Petrus in de Zael
Hem loochende driemael,
Hem Iudas verrade: Hy selver met pijn
Beladen soo seere,
Riep: Waerom, Ach mijn Heere,
Verlaet ghy nu mijn?
2. t' Wijl yder in dit verdriet // hem verliet,
En vluchte eer hy was aen 't Kruyce gehecht,
Soo datter gants geen blijck
Was, van zijn Koninghrijck,
Sagh nochtans dees moorder sijn Konings recht
t' Wijl een Apostel hingh
En moorders loon ontfingh,
Soo worde een moorder een Euangelist:
Die onlanghs seer sondight,
Nu Christi lof verkondight:
Wie had dat gegist?
3. Ia selver dees moordenaer // was voorwaer
Veel wijser als d' Apostels alle gelijck,
Sy vraeghden noch daer na
Sult ghy, o Heere dra
Aen Israel herstellen het koninghrijck?
Sy sagen Iesus aen,
Voor een, die soud' verslaen
De Roomsche Tyrannen, en storten haer neer.
Maer desen in't sterven
Die bidt des Hemels erven
Van des Hemels Heer.
4. Hoe konde dees mordenaer // also klaer
Sien, door dees dicke wolcke, en nevelen heen,
Dat hy in dit ellent,
De Godtheydt Iesu kent,
Daer hy eenen leydts-man der moorders scheen:
Het is 't geloof geweest,
Gewrocht door Christi Gheest,
De welcke hem Iesus dus maeckte bekent:
Nu leeft hy hier boven,
Om sijn Heylandt te loven
Eeuwigh sonder endt.