Stem: Hoort toe matroosen al te saem. EN roemt niet van u Landt, noch Stadt, Noch van u kost'lijck Vee, Want al de rijckdom, en de schat, Die komt u uyt der Zee: Ick noem met bescheydt De Schip-vaert 't wereldts hansen,
Daer sy haer goedt mee leyt, Van dees, in gene Landen. 2. 't Rijck Indien ontsluyt sijn mijn, En levert vele Gout: En Spanjen schenckt ons soete wijn, En Vranckrijck geeft ons Sout: Van elders komt ons Glas, En Koper, Tin, en Verwen, En Pick, en Teer, en Vlas, En Roggen, ende Terwen. 3. Den Noor-man hackt gestaegh in 't Wout De Boomen onder voet, Niet voor hem self: maer dat hy t' hout Na Hollandt senden doet. Denckt nu in u verstant, Wat raedt om dese dingen,
Van 't een in 't ander Landt, En over zee te bringen, 4. Hier weet een Boots-man daetlijck raet, En komt in dit geval, Met Schepen daer hy het in laedt, En steeckt weer van de wal, Om 't grondeloose ruym In haest te overvaren, Terwijl hy peeckel-schuym Brouwt, in de soute baren. 5. Als dan soo een geladen vloot Komt in de Steden aen, Al was de Neeringh daer in doodt, Sy soud' uyt 't Graf op staen. En yder een ontfonckt, En vindt dan sijn begeeren.
En 't gantsche Landt dat pronckt Gelijck in Bruylofts kleeren. 6. Maer soo de Zee-vaert wat vervalt Het rijcke Landt ver-ermt, De Stadt verliest strack sijn gestalt, En yder Borger kermt: Maer als een volle vloot Komt zeylen in de Haven, Krijght elck weer in de schoot, Duysent, en duysent gaven. 7. Maer indien dat ick in't geheel, Des Zee-vaerts nut uyt-songh, Ick hoefde wel een yseren keel, En een metalen tongh: Maer 't is de pijn niet weert, Die in mijn hooft te bringen:
Soo yemandt meer begeert, Die magh self meerder singen.
Cookies on Poetry Cove