Stemme: Maskurade, Of: 't Visschen moet wel vreughde baren. OM de Echt van dees Gepaerde, t' Saem gesmolten in haer ieught,
Zijn de Hemel, en de aerde, Beyde vol van soeten vreught. 2. 't Segen-rijcke wervershove Wordt met Hemels glants bedeckt, 't Gaet den Amstel-Staedt te boven, Daer de Sonne van vertreckt. 3. Wat is 't, of haer blauwe Toorens Door wolcken henen gaen, En sy met haer spitse hoorens Dreyght te stooten aen de maen? 4. Al haer glants sal heel verdwijnen, Onder 't Rou-kleedt van de nacht, Daerm' in Wervershoof het schijnen Van twee held're Sonnen wacht. 5. Driemael Heyligh, eeuwigh wesen, Stichter van den Echten-staet,
Laet nu bloeyen over desen, Eenen stroom van Honigh-raedt. 6. Laet de Bruydt in't Huw'lijck wesen Eenen Wijn-stock daer, o Heer Vwe Kercke van magh lesen Menigh iongen van der meer. 7. Die uw volck noch mogen leyden, Door uw waerheydts held're schijn, Als haer ouders, alle beyden By u al ten Hemel zijn. 8. Geef oock dit, O Godt daer boven, Tot ons heyl, en tot uw' lof, Dat sy zijn in wervershove Tot sy gaen in 't Hemels-Hof. Anagramma.
Hubertus van der Meer. Is Wervershover eer, En Bailly 's herten-lust: Dus volght hy het beleydt Van sijnen naem, welck seydt Beraem hun Vrede-rust.
Cookies on Poetry Cove