Stem: Roosemont die lagh gedoocken. DOe de Koningh dit aenhoorde, Liet hy van de wrake of, En na 't sluyten van haer woorde Riep hy uyt tot haren lof: d'Alderhoogste lof en eer, Zij bewaert voor God den Heer: 2. Maer naest hem, zijt ghy gezegent, O! ghy zegen-rijcke mont: Waerje my hier niet bejegent, 'k Had u volck in 't hert gewont,
En u mannelijck geslacht, d' Een, met d' ander omgebracht. 3. Oock ontfingh hy haer geschencken, Ende seyde: Treckt nu voort, En wilt om geen onheyl dencken, Want ick heb u stem verhoort: Gaet na huys, en weest gerust Want mijn toorn is uyt-geblust. 4. Doe de Son nu met sijn wagen Thienmael had rondom gereen, Heeft God self den dwaes geslagen, Nabals hert word als een steen, En het leven tornt hem af, Ende Nabal zijght in't graf. 5. Dit klonck strack in alle ooren, Nabals wreetheyt is ten ent,
Yder een quam dit te vooren, En 't word David oock bekent: Doe hy nu dees saeck verstont, Opend' hy aldus sijn mont: 6. Wie en soud u, Heer, niet prijsen? Noch u geven lof, en danck? Wie soud u geen eer bewijsen, Al sijn leve dagen lanck? Ghy hebt al mijn spt, en smaet, Nu gewroocken metter daet. 7. Heere, gy deed my beletten, Dat ick in mijn ongedult, My niet in u plaets gingh setten 't Welck geweest had sware schult: Wat my soo een mensche doet Ghy, O Heere! wreecken moet.
8. Ghy neemt oock de wraeck in hande, Ende wreeckt mijn swaer verdriet: Nabal maeckt ghy heel te schande, En ghy brenght hem gants te niet, Ia verslaet hem in het stof. V zy Heere, Eeuwigh Lof.
Cookies on Poetry Cove