Stem: Geklaeght zy u o Heer der Heeren WAeck op, verstockte Nederlanden, En volgh soo niet u boose lust, Eer Godes toorn begint te branden. En set in vlam u sachte rust: Godt stelt ons vele teeckens vooren, Daer door dat hy Geduurigh roept in onse ooren: Keert u tot my. 2. Onlangs dreyghd' hy ons door veel plagen En toond hem gram in alle ding
Maer heden nu, in onse dagen, Weckt hy ons op door zegeningh: Hy heeft sijn milde handt ontsloten, En niet gebeydt, Maer haestigh op ons neer-gegoten Sijn goedigheydt 3. Dit doet hy om ons op te wecken, En af te leyden van het quaed, En door sijn goedt ons te trecken Met sachte koorden van genaed. Maer kan dit ons nu niet bewegen Tot beterschap, Soo sal hy hem in toorne tegen Ons stellen t' schrap. 4. Om tot den gront ons te verderven, Gelijck een vyer dat vreeslijck vlamt
Waer sal dan 't schepsel troost verwerven, Als dus den schepper is vergramt? Voorwaer in Hemel, noch op Aerden, En isser dan Niet een soo sterck, noch groot in waerden Die duuren kan 5. Ia alle scheps'len die wy vinden, Dat zijn al dienaers onder hem, Den Hemel, Aerd, en Zee, en winden, Staen strack bereydt op sijnen stem. Sijn pijlen heeft hy noyt verschoten, En nimmermeer Zijn sijn Fiolen leegh gegoten, Van boven neer. 6. 't Is dwaesheyt van ons op te maken, En teghen Godt te kanten aen:
Want als sijn toorne is aen 't blaken, Soo kan geen mensch voor hem bestaen: Wel laet ons dan voor sijne slagen Seer zijn vertsaeght, En onse sonden van ons iagen, Om 't welck hy plaeght. 7. Wy hebben ons met Godt verbonden Tot een parthy van sijn Vyandt, En hy voert oorlogh met de sonden: Wat doen die dan in't Vaderlandt? Soo wy dien Vyandt niet verdrijven Wt onse Landt, Hoe kan met Godt ons Vni blijven In sijnen stant? 8. Wel laet u dan, o Landt waerschouwen, 't Wijl't noch tijdt is om af te staen,
Eer Godt om dese quaede trouwe Ons als Rebellen komt te slaen. Want hy, wiens oogen zijn als Sonnen Op yder plaets, Die sal niet van ons lijden konnen Soo vele quaedts.
Cookies on Poetry Cove