Stem: Mijne Harp bekleet met rouwe. DRaeght nu vry geen swarte rocken, Als men eertijdts placht: Want het Landt is self betrocken
Met een swarte nacht: Eenen Son, tot 's wereldts wonder Van elck een beschout, Doock onlanghs in 't westen onder, En soomd' het met goudt 2. Eenen muur, in 't rond gelegen Om ons Vaderlandt, Is nu onder voet gheslegen, Door des vyandts handt. Eenen onversaeghden Krijger, Waer voor Spanjen vloot, Meer als voor een Leeuw, of Tyger, Laci! die is doodt. 3.Tromp, die is nu doodt geschoten, En ter neer gevelt, Nu is 't edel bloedt vergoten,
Van dien dapp'ren Heldt: Yder Burger hoort men weenen, Treurigh, en bedroeft: 't Gantsche Landt dat is met eenen 't Herte toe-geschroft: 4. 't Bloedt verstremt my in sijn ader Door de konde schrick, Om dat Hollandts Vrede-vader Is een leefloos Lijck. Wie sal nu weer uyt Kartouwen, Swanger met het Kruydt, Donder, ende Blixem spouwen, Met een groot geluyt? 5. Wie soud' lusten nu te schieten: Laet den kanon staen: En laet uyt u oogen vlieten,
Eenen Zee van traen. Draeght nu vry geen swarte rocken, Als men voortijdts placht: Want het Landt is self betrocken, Met een swarte nacht.
Cookies on Poetry Cove