Pause.
4 Mijn Haters gaen al monp'lende te gaer,
En, in mijn groot gevaer,
Bedencken quaed; ja seggen, hem kleeft aen,
Een stuck heeft hy gedaen
Van Belial; een schandelicke saeck;
Daer van hy lijd de vraeck.
Hy is gevelt; en siet, die nimmermeer
Sal op-staen, leyt ter ne'er.
5 Selfs hy, op wien ick my versekert had,
Die mijn brood vreedsaem at,
Heft grootelicks de vers'nen tegens my,
Maer ghy, dien ick bely,
Ghy, Heer, zijt my genadigh, als voor-he'en
En helpt my we'er te been,
Richtm' op, dat ick 't aen haer vergelden magh,
Die op haer heb 't gesagh.
6 Hier by weet ick, dat ghy lust aen my hebt;
Dat, wie oyt blijschap schept
In mijn verdriet, noyt over mijnen val,
Met vreughde juychen sal.
Want ghy zijt, Heer, die my behouden leyd,
In mijn oprechtigheyd.
Ghy stelt my voor uw heyligh aengesicht,
Dat my het hert verlicht.
7 De Heer, de God van Israels geslacht,
Zy eeuwigh hoogh-gedacht.
Het zy alsoo. Ia, 't zy alsoo geseyt,
In aller eeuwigheyd.