Pause.
5 Want siet, al die u haten,
Die sullen ras vergaen;
En die op onrecht staen,
Sult ghy verstroyen laten.
Maer my sult ghy verhoogen
Mijn hoorn, mijn maght en eer;
En van haer nimmermeer,
My over-heert gedoogen.
6 Ick ben versch over-goten,
Met olyë gesterckt,
Dien ghy nu lang bewerckt;
Een uwer Gunstgenoten.
Mijn oogh sal 't noch aenschouwen,
Mijn ooren 't hooren aen;
Dat, die my tegen-staen,
Voor my haest sullen grouwen.
7 Die op Gods wegh sal passen,
Rechtvaerdigh zijnd' en vroom,
Sal als de Ceder-boom,
Sal als een Palm-boom wassen;
Die in het huys des Heeren
Geplant zijn, sullen daer
Voort-groeyen, en te gaer
Het Voor-hoff Gods vermeeren.
8 Sy sullen vruchten dragen
In grijsen ouderdom,
En hebben groent' en blom;
Ia, vet zijn, al hun dagen.
Om over-al t' oorkonden,
Dat ghy, mijn Rotz, gaet recht;
En 't geen ghy doet en seght,
Rechtvaerdigh is bevonden.