ד Daleth IV. 13 Mijn ziel, die kleeft aen 't stof, en sterft by-nae; Maeckt my gesond, dat ick we'er kom te leven; Doet, na uw woord, daer op ick seker gae. 'k Heb u mijn wegh vrymoedigh op-gegeven, 'k Hebs' u vertelt, en ghy hebt my verhoort; Maer leert my't geen ghy my hebt voor geschreven.
14 Geeft my den wegh van uw gebiedend woord, Van uw bevel, ter dege te door gronden, Op dat ick al uw wond'ren ongestoort Betrachten mach, die 'k daer in heb gevonden. Mijn ziel druypt wech, van rouw verlaetse my. Richt my we'er op die aen my zijt verbonden.
15 Maeckt my van al de valsche wegen vry;
Wend die van my; verleent my de genade Van uwe wet, dat sy my doen'lick zy. 'k Heb, na dat ick met u lest gingh te rade, Des waerheyds wegh my uyt-verkoren, Heer, My voor-gestelt, en slae u rechten gade.
16 Vw wet kleeftm' aen; sy ist, die ick begeer'. Beschaemt my niet, soo sal ick vyerigh draven In 't rechte spoor van uw volmaeckte leer', Als ghy mijn hert, in over-vloed, met gaven Van uw verstand, my hebben sult verwijd, En my gesterckt, om in uw dienst te slaven.
Cookies on Poetry Cove