Pause.
5 Samuël was een,
Van, die met gebe'en,
Riepen tot den Heer;
Dien sy smeeckten seer.
Sulcks, dat hy sijn oor
Keerde tot gehoor,
En ontfingh de beden,
Diese tot hem deden.
6 God, die sprack tot haer
Vyt een wolck-pijlaer.
Zy, van hem verhoort,
Leefden na sijn woord,
En getuygenis;
Dat het wet-boeck is,
Van den Heer gegeven,
Om daer na te leven.
7 Heer', ons God, ghy waert
Over haer, op Aerd',
Een vergevend God;
Hoewels' uw gebod
Hadden weder-staen,
En ghy wraeck gedaen,
Over hare daden,
Als sy 't over-traden.
8 Nu, verheft den Heer,
Buyght u voor hem ne'er;
Buyght, daer hy 't u verght,
Voor het hoogh geberght'
Sijner Heyligheyd;
Later zijn geseyt,
Onsen God ter eere;
Heyligh is de Heere.