Pause.
4 Beschaemt zy nu, al wie,
Ick beelden dienen sie;
Die, tegen sijn geboden,
Haer roemen op Af-goden.
Ghy Goden, buyght u ne'er,
Voor desen God en Heer;
Wiens oordeel, na sijn woord,
By Zion is gehoort,
Dat sich verblijde seer.
5 Ons Maeghden-rey, verheugt,
Sprongh-op voor u van vreughd,
Om datse, met behagen,
Vw recht en oordeel sagen.
Want ghy zijt over d'Aerd,
De hooghste God verklaert;
En boven al gestelt,
Die Goden zijn gemelt;
Seer hoogh en groot vermaert.
6 Lief-hebbers Gods, het quaed,
Sy steets van u gehaet.
De ziel der Gunst-genooten
Wert by hem niet verstooten.
Hy ist, dies' al bewaert;
Hy reds' uyt alle schand',
Vyt aller Boosen hand,
Die voor hem staen vervaert.
7 Het licht is al gesaeyt,
En 't sal oock zijn gemaeyt,
Voor die rechtvaerdigh leven,
En haer tot God begeven.
De blijschap staet gewis,
Voor die rechtvaerdigh is,
Tot vreughd' u dan bereyd,
Spreeckt lof, sijn Heyligheyd
Tot een gedachtenis.