II. Pause.
8 Gods rechter-hand is hoogh verheven,
Gods rechter-hand doet groote kracht;
Ick sal niet sterven, maer gaen leven,
En loven God met al mijn maght;
Sijn wercken, over-al vertellen;
Op dat hy langh mach zijn gevreest;
'k Sal onder hem my dienstbaer stellen,
Want hy is my tot heyl geweest.
9 De Heer heeft my wel veel doen lijden,
Wel hart besoght met anghst en nood;
't Heeft hem gelieft my te kastijden;
Maer hy verwijst my niet ter dood.
Doet open, opent my de deuren,
De deuren der gerechtigheyd;
Op dat, terwijl 't my mach gebeuren,
Mijn God daer in zy lof geseyt.
10 Dit is de poort, de poort des Heeren;
Dit is der Recht-gesinden poort.
Door dese sal men gaen ter eeren,
Ter eeren in-gaen, voort en voort.
Ick sal u, Heer, mijn God, gaen loven,
Die my verhoort hebt en bevrijd;
Om dat ghy my, die lagh verschoven,
Tot heyl en hulp geworden zijt.