Pause.
5 Al uw golven en uw baren
Zijn my over-he'en gegaen.
Maer de Heer sal my bewaren,
Daeghs, my sien genadigh aen;
En des nachts, sal ick tot hem
Danckend' op doen gaen mijn stem;
Mijn gebed sal sijn geheven
Tot mijn God, die my doet leven.
6 'k Sal tot God, mijn Rotz-steen, seggen,
Heer, vergeet my niet soo langh,
Sal ick noyt den rouw verleggen,
Die my maeckt het hart soo bangh?
't Is, of my een dood-steeck trof,
Als 't mijn Hater maeckt soo grof;
Als hy my, geheele dagen,
Waer is uwe God? komt vragen.
7 O mijn ziel, wat buyght ghy neder?
Waerom zijt ghy ongerust?
Hoopt op God, want ick sal weder
Tot sijn lof-sangh gaen met lust.
Hy is mijn veel-voudigh heyl,
En mijn Rotz, onwinn'lick steyl;
Ia, mijn God; die my beschermen,
Die sich mijner sal ontfermen.