ע Ain XVI. 61 Gerechtigheyd en recht, door uwen Geest Gedreven zijnd', heb ick getracht te plegen; Geeft my doch aen mijn Vyand niet, maer weest Mijn borgh', en houd my gaend' op uwe wegen. Laet Grootsche noyt my onder-drucken, Heer; Maer doet my hulp, en stelt u selfs daer teghen.
62 Mijn oogen zijn besweken van soo seer Te wachten na het heyl van uwen segen, Dien ick van uw rechtvaerdigheyd begeer'; My toe-geseyt, maer echter niet verkregen. Doet wel by my, na uw goedgunstigheyd. Leert my uw wet, en maecktm'er toe genegen.
63 Ick ben uw knecht, dien ghy u toe-bereyd; Geeft my verstand, dat my bestier'en stercke, My kennen doe 't geen' uw betuyghd' ons seyt. 't Is tijd voor God, dat hy eens gae te wercke; Want siet, uw woord en wetten zijn versmaed; Sy brekens', Heer, nae ick haer doen bemercke.
64 't Is daerom, dat mijn hert en liefde staet Op uw gebod, en vast-gegronde wegen, Meer, als op goud; ja, 't fijnste dat men slaet; Daerom houd' ick, de wet, van u gekregen, Voor enckel recht; maer heb altijd gehaet Het valsche pad, en blijve't wan-genegen.
Cookies on Poetry Cove