Pause. 5 's Heeren paden, Gods bedrijven, Zijn vol goedheyds en gaen vast, Voor al die geloovigh blijven, En voorts doen wat hy belast. Wilt mijn ongerechtigheyd, Om uw's Naems wil, Heer, vergeven, Die ick, van uw spoor verleyd, Groot en grouw'lick heb bedreven.
6 Wie soeckt God den Heer te vreesen? Die sal, soo hy deughdsaem leeft, In den wegh zijn onder-wesen, Dien hy te verkiesen heeft. Sijne ziel vernacht in 't goed, Dat geen tijd en sal bederven; En sijn zaed, ten over-vloed, Sal God 't Aerdrijck doen beërven.
7 De verborgentheyd des Heeren, Is, voor die hem vreesen, klaer; Sijn verbond, om hen te leeren, Maeckt haer alles openbaer. Op den Heer, die my behoed, Sal ick 't oogh geduyrigh setten, Die my voeren sal mijn voet Vyt mijns Vyands warre-netten.
8 Heere, wilt u t'mywaerts wenden, Zijt genadigh, want ick sta, Midden in mijn swaer' ellenden; Ick ben een-saem, waer ick ga. d'Anghst mijns herten, die vergroot; Hoed en houd my ongeschonden; Siet my aen, in mijnen nood; En ontneemt my al mijn sonden.
9 Heer, siet aen, zijt ongeduldigh,
Op mijn Vyand, die my haet; Die soo stout en menighvuldigh, My met wrevel weder-staet. Red my, maeckt mijn ziel ontwert; Laet doch alle schaemt' en schande, Ver van my zijn die mijn hert, En mijn ziel aen u verpande.
10 Laet d'oprechtheyd my behoeden, Laet de vroomheyd my ontslaen, Tegens al die op my woeden, En mijn onschuld tegen-gaen. Want op u sta ick en wacht'; V heb ick altoos beleden. Heer, stelt Israëls geslacht Buyten al haer swarigheden.
Cookies on Poetry Cove