ם Mem XIII. 49 Hoe lief heb ick uw wetten t'aller tijd! Den ganschen dagh zijn sy 't die ick betrachte. Veel wijser, als hy is, die my bestrijd, Werd' ick door haer; by daegh zijns' en by nachte, Al mijn vermaeck; van my en gaen sy niet; Ick houd op haer, en sy op my de wachte.
50 Ick ben, die tracht te doen al wat ghy hiet, Verstandiger, als Leeraers, die my leeren. Voorsichtiger, in 't geen ghy my gebied, Als d'Oude doen; om dat mijn herts begeeren Streckt na uw wet, die ick heb wel bewaert, En niet gesocht my daer van af-te-keeren.
51 Ick heb mijn voet, alwaer ick gingh op Aerd', Gansch af-geweert van alle quade paden, Daer van ick weeck, daer van ick was vervaert, Op dat ick hiel uw woord vol van genaden. Dewijl ghy my uw rechten hebt geleert, Soo wijck' ick niet, en 't sal my nimmer schaden.
52 Vw redenen, die ghy aen ons vereert, Zijn soet aen mijn gehemelte bevonden; Hoe smaeck'lick zijns'! hoe lief'lick! hoe begeert! Geen honigh-zeem, soo soet, aen menschen-monden, Als sy wel zijn; uw wet geeft my verstand; Daerom haet' ick het leugen-pad der sonden.
Cookies on Poetry Cove