Pause.
7 O Heere Heer, hoort my, die klage;
Ghy, die mijn heyl, mijn sterckte zijt;
Ghy, die mijn hooft bedeckt ten dage,
Als ick my wapen' tot den strijd.
8 Ontseght den Booswicht sijn begeeren,
En vordert doch sijn voor-slagh niet;
't Soud' hem sijn trotsheyd maer vermeeren,
Dien ghy al op-geblasen siet.
9 't Hooft van die my altans omringen,
Moet harer lippen over-last
Selfs over-decken, en bespringen.
Haer selfs aen hem noch maecken vast.
10 Schud kolen uyt, om haer te branden,
Stort haer in 't vyer, in kuylen ne'er;
Op dat de straf van uwe handen
Haer treff', en sy niet op-staen we'er.
11 Geweldigers zijn niet te herden.
Geen Man van quade tongh' en sal
Op aerden oyt bevestight werden;
Men jaeght en brenght haer tot den val.
12 Ick weet dat God de goede saken,
En 't recht van die ellendigh ziin,
Vyt-voeren sal, ten eynde maken,
En helpen haer uyt al hun pijn.
13 Gewisseljck, de vroome menschen,
Die sullen aen u geven d'eer'.
En die oprecht zijn, na hun wenschen
Voor u bestendigh blijven, Heer.