Pause.
8 Vw hand sal vinden wie u haet,
Al t' samen neder-vellen,
Die haer daer tegen-stellen.
Geen mensch ontvluchter noch ontgaet
Vw felle rechter-hand,
Soo hyder tegen kant.
9 Gelijck een oven, als hy gloeyt,
Soo sult ghy, in 't gerichte,
Haer setten uw gesichte.
Sy sullen werden uyt-geroeyt;
Verslonden en verteert,
Door 't vyer, als 't God begeert.
10 Ghy sult haer vrucht en na-geslacht,
Als yet van geender waerde,
Verdelgen van der Aerde.
Hun zaed sal t' onder zijn gebraght;
Verdoen sult ghy 't en slaen,
Om noyt we'er op-te-staen.
11 Want tegens u wast aen-geleyt
Al 't geen wat sy bedachten,
En schendelick betrachten.
Maer, door haer onvermogentheyd,
En sal haer boosen raed
Niet komen tot de daed.
12 Want tot een wit, daer op men mickt,
Sult ghyse voor u setten,
En op hun aensicht letten;
Met pesen, op uw boogh geschickt,
Op haer toe-leggen, Heer,
En schietense ter ne'er.
13 O God, verhooght u in uw maght,
En wert door ons bewogen,
Te toonen uw vermogen.
Soo sullen wy uw sterckt' en kracht,
Ons gansche leven langh,
Beroemen met gesangh.