II. Pause.
8 Des Heeren aenschijn gloeyt,
't Is tegen die ondeugend' is,
Om hem en sijn gedachtenis
Te hebben uyt-geroeyt.
Sy roepen, en God hoort;
Hy redse die rechtvaerdigh zijn;
Vyt al haer swarigheyd en pijn
Helpt hyse voort en voort.
9 God is by die hem vreest,
By die van hert gebroken is;
Hy sluyt in sijn behoudenis
Verslagenen van geest.
Des Vroomens tegen-spoed
Is groot en veel; waer hy hem wend,
Raeckt de Rechtvaerdigh' in ellend';
't Is kruys, wat hy ontmoet:
10 Maer God ist, die hem red;
Die al sijn beenderen bewaert,
Dat niemand die breeckt opter Aerd;
God ist, die op hem let.
De boosheyd, die beswaert,
Den Goddeloosen slaet sy dood;
Wie den Rechtvaerdigen verstoot,
Sal schuldigh zijn verklaert.
11 De Heer verlost sijn knecht,
Hy hoed de ziel van die hem vreest;
Dien is hy steets tot hulp geweest;
Dien spreeckt hy vry in 't recht.