Het nieuwe werck der psalmen van den koningh David

I. Pause. 4 God is by my, en stelt sich onder Het tal van die my hulpe bien, Dies sal ick haest en buyten wonder, Mijn lust aen al mijn Haters sien. 't Is beter op den Heer te bouwen, Dan op een menschen-kind te staen; Dan sich op Princen te vertrouwen; 't Is best, tot God om hulp te gaen.

5 Ick was omringht van groote Benden, Al 't Heydens-Volck deed my geweld;

'k En kon my nergens henen wenden, 'k Was in de klem en gansch verstelt. Maer ick hieuws' in den Naem des Heeren, Daer op ick stond, aen-stonds ter ne'er. De Heer de'e my mijn lijf verweeren, Dat ick het won, streckt hem ter eer'.

6 Sy hadden my omringht als byën, Maer zijn geblust, als doornen-vyer; In 's Heeren Naem braght icks' in 't lyën; 'k Verhieuw en sloeghs' al-saem van hier. Mijn Vyand had my hart gestooten, Tot vallens toe, op 't lijf gere'en. Maer God, wiens Naem ick sal vergrooten, Hielp my, dat icks' heb dood getre'en.

7 God is mijn kracht. Hem moet ick singen. Tot psalmen geeft hy my de stof. De Vroom', in haer vergaderingen, Verkondigen sijn eer' en lof; En roepen uyt; De hand des Heeren, Kan buyten 't menschelick vermoen, Tot ons behulp, en 't sijner eeren, Seer-wonderlicke daden doen.