O Aeternitas.
Dum fera currentes vitae scidit Atropos annos
Nil nisi foeda cinis corpus inane manet
Vmbraque deliciis spoliata, omnique relicta
Auxilio, in mortis carcere sola gemit,
Tunc anima & corpus, qui olim vixere securi
Momento rapti, secula longa tenent,
Non sunt ut nuper fuerant, mutatio magna est
Ventorum flatu fluxior extat homo,
Pulvere conflatus, moriens fit pulvere natus
Mentitur vitae celpsydra nulla suae,
In cunis orimur, nobiscum lacrima nata est
In lacrymis morimur, lacrima semper adest,
Nescimus quando, incertis venit illa sub horis
Cuique venit celeri mors properata pede,
Peccatrix anima ipsa tremit, sine fine beata
Que sine nefanda labe peregit iter,
Tempore quae vitae cantavit carmina Christo
Carmina quae possunt regna suprema dare.
Peccavi pie Christe precor miserere tuorum
Qui fundunt lacrimas more perennis aquae,
Mors in conspectu domini praetiosa videtur
Illorum, domini qui timuere manum.