Siet Mas Aniello hier in print voor elck een ten toon
die vande vischbanck clom op't Coninghs hoogen troon.
Het kittel-oorich peerdt van Napels holp aen t'hollen
En op sijn Phaetons, geraeckt aen t'suysebollen.
In eenen oogenblick gingh ploetselingh te grondt
Gehoorsaemt als een Vorst, door-schoten als een hondt.
Waer tegen nae myn oordeel niet qualijck op den selven sin over een comen de volgende versen weer-galmende de faem-rycke poesie van den voor-geroerden Vondel, tot bewys dat niemant syn selven in syn geluck en mach verhooverdighen om niet te vallen als eenen Lucefer inden leeghsten grondt der duysternissen, ende als eenen Phaeton en Icarus die door hen hooghe vermetentheyt syn ghevallen, en vallende vergaen, want den grondt-vest van eygen verheffinge veel tyts oorsaeck is vanden val ghelijck het Graf-schrift van Phaeton tuyght, en uyt de pen van dito Ioos van Vondel voor-stelt, wel te pas comende op Mas Aniello: aldus.
Alhier leydt Phaeton verslaghen
De voer-man van sijn Vaders waghen.
Die schoon de toom hem in ontgaen
Heeft niet te min wat stoudts bestaen.