Skip to content
1670

Faems weer-galm

Cornelis Bie

Een ydel sots geluytVVyst werelts cranckheyt uyt. Die d'aerdSe vreugden sOeckT, waT sal hy daEr in vindeN Een welluSt vol bedrOg, waT sijn Toch s'wErelts vrindeN Die wy SOo eeren, min als nieT, daT iEt wilt sijN,

Verganckelijcken SmOor, die wolckT, en Tis maEr schyN. Let eenS Op heT geluyT der sot-kaps ydEL belleN Lichtveerdich klinckende, die d'herSenen OnT-sTelleN En Schynen sOet Te sijn, ofT hier wElust iN steckt

SoO iemanT daernaer hoorT, om datmEN daermed' geckt Om datSe tOegewydT sijn aen d'onnoosel sotTEN Tot hun Seer sOeT vermaek, daer syse lied' med' spotTEN Kennende hunnen aerdt, SOo gaegeT meT dEn meNsch,

AlS t'met de bellen dOeT, die naer sijn lusT En weNsch Pryst Swerels dObbelheyT, en daer-op stelT sijn sinnEN Verlatende de deught, om Swerelts gOedT Te winnEN Alleen voor wynich tytS, t'gen' rOuwT, alsT stErveNs uer

Naeckt van Syn drOeve dooT, dan sieTmen eerstEN suer. Dees menSchen mOeTen rechT de bellEn wel gelijckeN En nieverS als dOor een gestrepTe sotTs-cap kyckEN: Wie wenScht te sijn een nar Oft soT, sinckT licht tE groNd'

En alS een sOndaer comT Te sterven indE soNd'. Raeckt iemand' eenS maer Op den soTTen glori wagEN En iS vOl ydelheyT, hy schepT daer-in bEhaegeN Lichtveerdicheyt en luSt, vOl aerTse sotTErNy

Tis Seker dat den SOTs-kapruyn staeT aen d'EeN sy. Laet hier u verstandt op bottenElcke veers is vol van SOTTEN.EYNDE. Van des Auctheurs Voor-redenen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Faems weer-galm · Cornelis Bie · Poetry Cove