Onderdanicheyt.
DIe met krieck-steenen spelt
En daer med' Heeren quelt
Moet letten op syn saecken
Om hun niet licht te raecken,
Want t'is peryckeleus
Te trecken met den neus
Die sijn u overheeren
Oft wout hun selver leeren.
Wy staen tot hun gebodt
Al waeren sy heel sot.
Soo gyse wilt behaeten
Sy doen u huys verlaten.
Soo ghyse niet altyt
In als gehoorsaem syt.
Tis dan al oft ghy geren
Den Leeuwen baert wout scheren,
En dat een hin in't bos
Gingh wand'len met den vos,
Oft dat oock tussen beyden
Een schaepken wilden weyden
Met wolven, siet wat pyn
Sy onderworpen syn.