Hertneckicheyt.
DE herssens liggen hem in't hooft heel averechts
Men sou hem wys aensien geloofden hy maer slechts
Want die hertneckich is en sal noyt iet gelooven
Ten sy hy t'selfs versiert, jae spelen sou den dooven
Dat Godt van boven noch op d'aerd' eens preken quam
Ten waer hy handtschrift tot sijne versek'ringh nam.
T'is als een instrument onstelt en vals van snaren
Dat (om te spelen) met geen ander en can paren,
Want 't'gaet al averechts, is't goet hy maket quaet
Dus waer hy beter in het dulhuys als den Raet.