Anders op den selven trant.
AEnsiet de swackheyt aen van myn cort-jarich leven
Belegert met veel sond' dat selden heeft gegeven
Aen uwen segen danck, jae selden eenen dach
Tot uwen dienst bestedt, t'gen' ick beclagen mach.
Waer bergh ick my voortaen, soo ick voor alle dingen
Door Christelijck gedult my self niet weet te dwingen,
Te stueren t'hert tot u, o Heer ick vry beken
Dat ick den beesten van des werelts sondaers ben,
Ick eysch daer-om genad' en wil gewillich lyden
Om my naer t'lyden eens hier naermaels te verblyden:
Vergeeft toch myne schuld', bewaert myn droeve siel
Van d'eeuwich qualijckvaert, om dat haer lichaem viel
In doodelijcke quael, dus wilt dan noch niet enden
Haer corten levens draet voor dat 's eerst uyt d'allenden
Der sond' is op-gestaen, en wast haer boosheyt af
Met tranen van berouw, en snackt dan naer haer graf.
EYNDE.
VVaerheyt baert nydt.