Op den selven sin.
DIe van sijn eygen reën geen ant-woord' en can geven
En heeft voorwaer niet veel gelesen oft geschreven,
Want sonder wetenschap van t'gen' men seggen wil
Brenght maer verwarringh by, krakeel, twist en geschil
Uyt drucksels van verstandt vol ydel sinn'lyck-heden
Die loopen ongetoomt en buyten alle reden,
Als daer de kennis en de wetenschap ontbreckt
T'is d'waese ydelheyt die buyten kennis spreckt,
En oordeelt van het gen' hy beter soude seggen
Had' hy te wetenschap, om claerder uyt te legghen,
T'is grooten loff en eer ghepresen en bemindt
Te syn, van die den loff door wetenschap verdient,
Het is verachtelijck te worden hoogh ghepresen
Van die de saecke niet en kennen in haer wesen,
Waer-in den lof bestaet, maer t'is een groot vermaeck
Ghepresen en ghe-eert te sijn van die de saeck
Verstaet en selver kent, dus is't een sot vermeten
Te prysen dat-men niet en weet, oft noyt sal weten
De crachten van de konst, die prysens weerdich is,
Waer van d'onwetentheyt geen vast ghetuygenis.