D'armoede heeft veel minder toesicht noodich als den overvloedt. DIe syne leden dwinght in hunne plicht te blyven En overweeght de Rëen, can uyt het hert verdryven Veel swaer becommernis, doch wantmer weynich vindt Waer van het toesicht der bepalingh wordt bemindt. Die sich om het belangh van syne even menschen Gegeesselt hebben, oft hun eyghen voordeel wenschen En vande drift (die ons soo kittelt) sich ontslaen Veel liever souden sy hun achter rugh verraen. Besonderlijck de gen' die ryck syn van veel goeden Daer en is geene hulp in noodt van te vermoeden Om datse al te veel besorght sijn naer noch meer En dat de giricheyt verduystert faem en eer. Dus heeft den armen mensch soo swaerlijck niet te sorgen Als wel den Rycken die veel schatten houdt verborgen Daer nauwe sorgh toe dient om wel en sonder schaed' Te deylen, voor sich selfs, op wyens goed' genaed'
En voordeel, niemant niet mach hopen oft betrouwen Midts dat de giricheyt den rycken die doet schouwen. Een reden dat den mensch in armoy oft in weld' Sich altyt naer den tydt in rust en vrede steldt.
Schoon de bematingh naer t'beleyd van ware reden Is commerlijcker deught als al de leydtsaemheden. In het wel leven steckt soo ongemeynen cunst Als in een ryckmans troost oft aengesochte gunst. t'Wel leven is daer-om ten uytersten te prysen. Den jonghen Scipio die hadde seer veel wysen Om syn wel leventheyt vol deughden anders geen En siet Diogenes geen wysen meer als een Om sijn wel leven had', diemen nochtans verheften Om dat hy de gewoone levens overtreften Inde onnooselheyt, als ander inde cracht En Wyser nutticheyt, dat is de groote macht Die in't wel leven steckt dus ieder moet te vreden Met d'eygen leven syn: en leven naer de reden De reden voerman is van ons beroerlijckheyt Want sonder reden waer ons doen maer beesticheyt.
Cookies on Poetry Cove