Jesus flagellis caesus, spinis coronatus & sic elusus est.
STinckende wormen aes, ghemaeckt van slijm en aerde Lichaemelijck besielt: k'meyn mensch van geene waerde Om u lichtveerdicheyt, als ghy in't werrem badt (Om u te wassen) gaet en niet eens peyst: hoe dat Den Heer gegeesselt is om onse boose sonden Te suyveren in't bloedt-bad van sijne diep wonden Die hy ontfanghen heeft: en ghy sit daer om t'schorft Van u onkuyse vleesch te wassen: wel hoe dorft hy sulcken vuyl bestaen; ... oock als ghy u laet cieren Oft ghy een Bruygom waert: om naer d'Hofse manieren Te proncken als een Pauw: en niet eens aen en siet Hoe uwen Heer en Godt wert een verworpen riet.
Spiegelt u sondaer
Gegheven inden handt, en datmen hooft sach croonen Met scherpe dorenen: om aen ons te bethoonen Sijn liefde tot den mensch: wiens Siel (in stervens noodt) Ghelijck misdadigh sat, en om die vande doodt Te lossen, gaf daer voor sijn Vleesch en Bloet ten besten Met d'alder-grootste pijn en smert, om hem ten lesten Eens te bekeeren, en t'onwaken uyt de rust Die hy slaep-gierigh mint, om dat hy daer door blust Sijn vuyl becoringhen ... onredelijcke wercken Der menschen, diemen in hun handels aen can mercken Om dat het soo gheschiet tot nadeel van hun siel Soo dickwils als den mensch in sulcken sonden viel.,., En is dit geene sond', voor die soo leeft te achten Daer anders niet als eene hel is van te wachten, Te meer, wanneer m' u hooft verciert, en oock palleert Sittende voor het schaers, daer men den baert med' scheert En dat den luysen-kop met op-ghesette krollen Van t'wit ghepoyert hair moet riecken, en ten vollen Naer de nieuw mode staen dat naer den Muscus stinckt En dat den rugh ghelijck een Molders meel-sack blinckt Daer jeder een med' laght en spot, om datse schijnen Als Molders inder daet, sonder eens op de pijnen (Daer door Godt aenghedaen) te dencken, en wat straf Hun daerom volghen sal: dus bid ick u! laet af Sulck eene ydelheyt, en wil u welvaert kiesen Der siele salicheyt, dan sult ghy niet verliesen Als ghy de grati hebt van Godt, die ghy door t'quaet Der sond' verloren had': Godt niemand' en verlaet Die sijnen segen soeckt: hy tracht ons te beschermen Van t'eeuwigh branden, daer men niet en doet als kermen En roepen: k'ben verdoemt, en t'weenen comt te laet Mits geen bermherticheyt daer voor meer open staet. Daerom niet beter als het quaet doen dan te derven Om door berou van t'quaet een goede doodt te sterven, T'gen' men soo weynigh acht, maer meer een oogenblick Van wellust, die daer naer de siel brenght inden strick Van eeuwigh treuren, ach! laet ons den Heer beminnen En onderhouden sijn gheboden, om te winnen Sijne bermhertigheyt in onsen meesten noodt Betrouwt daer op, want Godt en soeckt geen sondaers doodt Maer dat hy altijt leeft in vreught met hem hier boven Wie en sou sulcken goedertieren Heer niet loven
En dienen dach en nacht, den eenighen Godts Soon Ghestorven voor den mensch naer dat hy had ten thoon Voor 't Jodts ghebroet ghestaen, mismaeckt en vol van wonden Als een ghevilt Conijn om onse boose sonden ... O grouwel, dat den Heer (van alle boosheyt vry Onnoosel sonder schuldt) de Jodse raserny Om onse schult verdraeght, en wort noch vergeleken By een misdadich mensch, jae schoon hy als besweken Van pijn en smert verscheen, men riep al even sterck Datmen hem cruysen sou: ô wreet en schroomich werck Van sulcken boeven ras onlijd'lijck te verdraghen, Niet eens bedenckende dat sy 't sullen beklaghen, Oock alle sondaers, die noyt peysen op de pijn Die Godt gheleden heeft, en blijven soo sy sijn Dat is hertneckigh, boos, jae sonder te bekeeren Oft eens te peysen op de bitter doodt des Heeren Wel wetende nochtans dat sy om al hun quaet Der sonden d'oorsaeck sijn ... dus bid ick u verlaet De vuyl ghewoonte van soo dickwils te hervallen Als g'eens ghesuyvert sijt door rouw, toch niet medallen Want gheen volherdingh volght, en de ghelegentheyt Van meerder val noyt schouwt, dat is de swaricheyt Om qualijck med' te gaen voor die leyt op sijn sterven Niet sonder vrees om eeuwigh t'Hemelrijck te derven T'gen' te beclaghen is voor die niet en bekeert Als hy ghesondight heeft, en doet als Godt ons leert
Nosce te ipsum.
Kent u selven mensch, dat is alleen Godts wensch Midts ghy een sondaer sijt, en Godt ghebenedijt
O mensch! die altijdt vlucht, en schouwt den teghenspoet Van lijden en verdriet en ander geessel-roeden Der straffen: om dat sy te scherp sijn, en noyt soet Jae onverdraeghelijck, terwijl sy ons ghemoeden Beswaeren met veel vrees en smertelijcke pijn, Maer midts het saligh is ter eeren Godts te lijden Omhelst den teghenspoet, het sal veel beter sijn Als de ghelegentheyt van tegenspoet te mijden.
Cookies on Poetry Cove