Skip to content
1706

Echos weder-klanck

Cornelis Bie

Ach! moght ick dan seggen:

JEsu weert van ons vercoren Uyt u Vaders Woordt gheboren In een arm verworpen Stal Om van Adams swaren val Ons syn kinders te bevryden En de doodt daer voor te lyden, Ghelyck gy oock hebt ghedaen Als m'u heeft van 't Kruys geslaên: Waer door gy ons hebt gegeven Eene hop' van 't eeuwigh leven Die onsen Verlosser zyt, Weest altydt ghebenedydt.

Als ick ligge op myn sterven Hopende u Ryck te erven, Geeft dat ick dan overlegh Uwern Naem, en Jesus segh: K'bidde wil als-dan ghedoogen Voor het sluyten van myn oogen Dat ick tot U neem de vlucht En over myn sonden sucht, Voor myn borst clop, en met tranen Laet myn wangen daer med' banen Tot berouw en bitter leet Als my uytbreckt 't stervens sweet. Jesu Jesu vol ghenade Die ons hulp zyt vroegh en spade Sonderlingh in stervens noot Als wy schroomen voor de doodt, Daer wy ons vast op betrouwen Als wy 't quaet der sonden schouwen En u zyn als gout getrouw Met een goet volmaeckt berouw Over ons misdaet der sonden Die soo vele ziele wonden En zyn d'oorsaeck van 't verdriet Daer-men noyt een eynd' van siet.

Jesu 'k wensch dan in myn sterven U genade te verwerven Als ick u magh roepen aen Om myn ziele by te staen: Die ick aen u wil verpanden En bevelen in u handen Eer dat ick myn oogen sluyt En soo scheyd' de werelt uyt. En moet u strengh oordeel wachten Die gekent heeft myn gedachten Daer by wat ick heb gedaen, Ach! wil m'in genae ontfaen. K'bid noch eens als ick sal sterven, Wenschende u Ryck te erven En beveel u mynen geest, Dat gy die bermhertigh weest.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Echos weder-klanck · Cornelis Bie · Poetry Cove