Echos weder-klanck

Plack-brief:

Soo wie in handen cryght oft blyckelcyk can thoonen Den bloedt-hondt Amurath sal hebben duysent croonen Voor synen aerebyd, en worden hem getelt Van Prins Theodorick die sich daer borgh voor stelt:

Pelgrim.

Ghy siet vvat hy belooft aen die hem aen can vvysen Den selven Amurath. Clyt. u trouheyt is te preysen ... Myn vrint, gy hebt verstandt dat gy de vvaerheyt spreckt. Amurath doorsteckt den Pelgrim. Amurath. Gaet by Theodoric, en hem de saeck ontdeckt Met desen wreeden steeck: Pel. ey my, ach Heer der Heeren Waer heb ick dit verdient: Amur. soo moet-men schelmen leeren Die soecken iemandts doodt: Pel. wee my, wee my ick sterf. Amurath. Verrader spreckt gy noch, houd dat, houd dat, soo kerf Ick uwen cop in twee ... dit cleet sal my wel passen Dat niemant my en sal in desen schyn verassen .... Clytus. O Godt vergete ziel ... ô grouwel sonder ga Veel erger als een leeuw, die niemant oyt gena (Wie dat hy vindt) en geeft, ick walgh van sulcken moorden: Amurath. Wat seght gy Clytus: Clyt. niet. als dat-men selden hoorden Van sulcken schellem-stuck: Amur. het is een schelm die 't seyt, Clytus. 't Zyn schelmen, die hun leet op de onnooselheyt Gaen wreken, sy 't is schand, en strydt oock tegen reden 'k Beclaegh den armen man, en vloeck u stouticheden. Amurath. Swyght Clytus, oft ick doen u oock het selve recht, Clytus. Uwe boosaerdigheyt (aen moordt-crackeel gehecht) De Goôn verdrieten sal: om eeuwigh u te haten Verwaenden moort-tyran, ick wil u oock verlaten. De schen-sucht is te groot, en al t'ongemaniert, Ick schroom van soo een pest en beestich ongediert, Jae liever heb ick oock myn leven hier te wagen Om tegen u met 't spits van myne klingh te slagen Als langer aen te sien 't onmenschelyck bedryf By u hier uyt-gewerckt: Amur. ô boef dat cost u lyf ... Sal eene slaef als gy my derven tegen-spreken? Die uwen meester ben! ick sou den hals u breken, Ras wiert terstonts u lyf: Clyt. wel als 't dan wesen moet, 'k Sal toonen myne cracht, en wyck niet eenen voet; sy vechten: Amurath. Peyst hoe 't u sal vergaen syn heere te bestryden, Clytus. Die ken ick daer niet voor, 'ken wil u oock niet myden, Amurath. O booswicht siet daer med' loop ick u recht door 't hert ... Light daer, en braeckt u ziel met pynelycke smert Gelyck den Pellegrim: Clyt. Helpt Amurath verdelgen Ach vrienden helpt my, die noyt sat van bloet te swelgen Bevonden is, hy brenght syn dienaer tot de doodt ... Wee my wee my ick sterf, en word in Charons boodt Verwacht .... 'k hoor Amurath om syn groot quaet verdoemen Tot 't eeuwigh helse vuur: Amur. om dat gy my derft noemen Val ick u noch eens aen, en doen u svvygen .... stickt Hier med' nu in u bloet, geen straffe en verschrickt Daer gy my mede dreyght .... nu gaen ick my ontlasten Van dese cleeren, oft eens iemant my verrasten En doen dees vodden aen, om niet te zyn bekent Oft dat Theodorick somvvyl hier vvaer ontrent. Hy schud den Pelgrim naeckt uyt, en doet des selfs cleeren aen, sleypende den Pelgrim en Clytus in 't blosch, en soo binnen. Eristenus, en Anthenore met Prinse Theodoricus uyt. Theodoricus. Om op den galm van het geschreeuvv te achterhaelen Wat datter is geschiet, com spoedig nederdaelen Van het geberght, op dat ick eenmael vveten sou Den oorspronck van 't getier en al te droeven rouvv Die iemandt heeft gemaeckt, en nochtans niet can speuren: Dat ick iet vinden con daer sou goet recht gebeuren Voor die plicht-schuldich vvaert Erist. Op 't selve moort-gekerm En yselijck geschreeuvv om hulp: al oft alerm Gevveest vvas, coom ick oock van mynen post geloopen: Op dat ick vveten mocht: oft iemandt hier met stroopen En moorden besich vvas, om iemandt leet te doen, Theodoricus. Godt vvil den Pellegrim van het gevaer behoên Die ick terstonts ontrent 't gebercht hier heb gevonden En vraegden naer den vvegh, dat hy niet vvordt verslonden Van eenich vvildt gediert oft roover, vvant den man Was daer seer anxstig voor: Anth. is t' vvaer, vvel vvas hy dan Alleen, soo ick verstaen: Theod. jae en vol van mistrouvven: Wy moeten al ons cracht op valse listen bouvven, En watter gaet oft comt sterck kycken onder d'oogh, VVant 't waer te spyten, dat ons iemant soo bedroogh Tot luck van Amurath die ons niet magh ontslippen ... Eristenus. Ick snack naer syne doodt, had ick hem in de klippen Hij wert van een gescheurt: Theod. mijn trouwe vrienden, gaet VVeêr ieder op syn post, tot dat het vals verraet Van iemandt wort ontdeckt: ick wil hier noch vertoeven Soo lang tot dat-men siet wat dat ons sal behoeven In 't naeder ondersoeck voor arbeyd ende list Anthenor. Wy gaen want hier en dient geen langer tydt verquist. binnen Theodoricus alleen. Ontsiet u geen gevaer, maer wil den moet becrachten Ick sal, om d'uytcomst eens te sien hier blyven wachten, De onversoenbaer daet by Amurath begaen En 't smerten van de schad' hanght my gedurich aen, Syn dertel wreetheyt moet ick sien van daegh verwelcken Als ick hem de verwoetheyt hop' uyt 't hert te melcken Om de ontschaking, en die syne lemmer sleep Op Prins Arcegoras, die hy met eenen greep Aenrande, en wist hem verraderlyck t'onzielen T'is onverdragelyck, de straf hanght aen syn hielen Die hy eens proeven moet, hy en geraeckt noyt los, Want ick hem vinden can, ick gaen eens in dit bosch Daer hy misschien verschuylt, men moet in d'oog hem houwen ... Hy vind in 't bosch de twee doode lichamen van den Pelgrim en Clytus. Oy my wat vind' ick hier soo jammerlyck t'aenschouwen .... Twee die vermoort zyn en begraven onder 't groen, Den eenen uyt-geschud .... wie dorf dees moorden doen ... En soo ick mercken can aen het doodtvervich wesen ... Het is den Pelgerim die wynich tydt voor desen By my noch is geweest, en vraeghden naer den wegh ... Het is den Pelgerim ... t'is soo gelyck ick segh, Dat was t'geruys het gen' my in de ooren dreunden, Het is den Pelgerim, waer op myn hope steunden Om t'achterhaelen die van ons soo wordt gesocht, Wat armer Avontuer heeft u tot val gebrocht ... Den and'ren ken ick niet die daer oock leyt doorsteken, Wat moorders hebben hier baldadich willen wreken Hun furi op een arm en slechten bedelaer Die niemant leet en ded' .... eylaes wat sien ick daer ... Hy vint den Plack-brief. Het is den Plack-brief, die ick aen hem heb gegeven Geheel van een gescheurt die hem misschien het leven Soo bitter heeft gecost ... dit moet iet wonders zyn, Den achterducht baert vrees, de vreese smert en pyn, Ick twyffel oft dat Amurath (in 't bosch gedoken Met and're moorders sit) die sich hebben gewroken Aen de onnoosele .... ha schelm, had ick u hier, Ick haelden 't hert uyt 't lyf met dit myn scherp rapier .... Maer holla, wat sal ick alleen hier doen oft maecken T'is best dat ick met hulp van crygs-volck sien te raecken Tot myn vermeten wraak, en doen die moorders soo Verhuysen door de straf als ick hun legh op stroo: Soo moet men door ontsach bloet-schellemen doen wycken Die de verraeders zyn van dees siel-loose-lijcken Soo jammerlyck ontlijft, Amurath in pelgrims cleeren uyt. Amur. Myn heer ach helpt t'is tydt Die van den Hemel hier my toegesonden zyt Om het moordadigh stuck van moordenaers te wreken, Die hebben dese twee soo jammerlyck doorsteken Den eenen mynen broer, een Pelgerim als ick Door my hier langh verwacht om saemen sonder schrick Oft vrees van ongeluck naer t'heylich Lant te reysen; Theod. Was dat u Broêr Am: ô jae: Theod. K'en weten niet wat peysen Dat hy is uytgeschud, die nochtans niet en had Gelt weerdigh aen syn lyf, min iet besonders, dat Hy daerom sterven sou ... In tegendeel den and'ren Soo Ryckelyck gecleedt, liggende by malcand'ren T'is wonder te verstaen, Am. t'is soo gelyck gy siet, Theod. Dit heeft bedenckens in ... kent gy de moorders niet? Amur. O Neen, jae noyt gesien: ick hoorden schreeuwen, suchten En roepen sonder sien, het welck my dede vluchten Sonder te weten dat myn eygen broeder was Die ick hier vind vermoort en liggen in het gras; Heu, heu: heu: wee my, eylaes! wat sal ick nu gaen maecken Als dolen achter landt, alleen, en noyt geraecken Tot voorgenomen wensch, om t'heylich Lant te sien, Heu, heu ... Theod. Schept moet myn arme vrindt, het can noch wel geschiên, En weent soo niet maer laet eylaes my suchtich weenen Al ben ick eenen Prins om dat ick soeck naer eenen Den alder-snoosten dief die oyt de werelt droegh Als Amurath, om dat hy mynen broêr versloegh En seer verraderlyck doorstack, jae dorf ontschaecken De Suster, dat is meer, con ick daer aen geraecken Ick beet hem af de stroot? Amur. O Gôon wat dat ick hoor Theod. Myn straf sucht is daerom op het wraak-gierigh spoor Geraeckt, om hem noch eens het hert uyt 't lyf te haelen Want ick hem krygen can, den hangh-dief sal 't betaelen; Amur. Myn heer ick staen verbaest uyt-sinnig en verstelt, Hoe can den Hemel toch verdraegen dit gewelt, Theod. Con ick hem vinden, k'sou dat schuym der wree verrad'ren, De leste druppel bloet self suygen uyt syn ad'ren, Schoon dat syn oogen als een Etna in den kop Te branden schynen ... jae my dunckt ick stock hem op: Syn over groot misdaet van niemandt is te lyen Wiens handen syn gelyk de klouwen der harpyen Om jeder leet te doen Amurath. bevelt de Gôon u wraak K' sal voor u bidden dat sy dees rechtveerde saeck Verkeeren in het goet: die sigh naer Godt wilt voegen In alle tegenspoet en lyden, vind genoegen ... Theod. Godtvruchtigh Pellegrim, den dienst voor Godt is groot Die ghy in strengheyt van u leven totter doodt Beloôft hebt uyt te staen in dese eenigheden Der wildernis, 'k beveel my dan in u gebeden ... Amur. Ick neem dat geren aen, Theod. ick stel in u gebedt Myne gerechtigheyt en dat gy wel scherp let Hem t'achterhaelen als de faem u iet laet hooren Waer hy verschuylen magh, my sulckx brenght aen de ooren, 't Staet over al geplackt dat ick hem schencken sal Een goede Somme gelt, waer door ick hop' tot val Te brengen soo een schelm: Am: dit sou somwyl gelucken, 't Rechtveerdich wreken van soo groote schellem-stucken De hemelen behaeght Theod. Adieu myn vrindt adieu T'is tydt dat ick vertreck, en nem myn af-scheyd nu: Op dat den Heer u geeft geluck in al u reysen ... Amur. Hier med' sult gy niet langh op Amurath meer peysen. Hy steckt Theodoricus. in't omhelsen een stilet in de borst. Theod. Ey my wat grouwelyk verraet my overcomt, Ick sterf Amur. daer toe syt gy van Amurath gedoemt ... Licht daer Theodorick en tegen t' sterven worstelt Soo langh als ick door wraak, en schen-sucht op ge-borstelt Gelyck een wilde swyn, bloetgirigh heb benydt U liefde, dan proeft gy als ick veel meerder spyt ... Theod. Myn hertsen bloet ontgaet der ick in sal verdrincken Amur. Gy meynden self myn bloet uyt d'aderen te schincken: Versaedt u nu in't bloet het geen u eygen is, Het myn is noch gesont tot u bederffenis, Theod. Ach Theocrina ach, u min in't hert geschoten Die valt my nu soo swaer Amur. daer van heb ick genoten De Maegde-blom, en gy gecomen zyt te laet. Theod. Den blixem plet u schelm om al u schendigh quaet Die van de duyvels op gehitst zyt tot verderven Van een heel Coninck Ryck, daer myn allendigh sterven Eens wraak om roepen sal, Amur. de onder-aerdsche meyn Der duyvelen sal haest u doncker graf-plaets zyn. Sterft wraak-lustigen Prins, dat gy eens socht te brouwen Tot myn verderffenis sal ick noch lanck onthouwen Tot vreucht van myne wraak: light daer verliefden geck Op die ick heb vercracht, geen speck voor uwen beck Sulck een geschende hoer, die my soo heeft bedrogen Oock weert te zyn vermoort, soo t'waer in myn vermogen Ick sou de moort bestaen, om d'ongetrouwicheyt Aen my genoech betoont wel tot myn leet en spyt, Dus wensch dat ick (die noot versaeyt van bloet te swelgen) Het Ryck van Persen sagh in brandt staen en verdelgen En 't Hert van Theocrin mocht haelen uyt haer lyf T'sou my meer blyschad zyn als ander tydt-verdryf, Dan hiel ick my voldaen, schoon ick my heb gewroken Aen desen Prins die geen quaet vuur meer en sal stoken Tot mynen ondergangh; den schelm is nu van cant Ick heb met dese klingh geblust den minnen-brandt.

binnen