Echos weder-klanck

Elfste uyt-comen. VIgilantius met sijn Huysvrouw in't heymelijck als voorschreven is) Christen gheworden sijnde, halen de lichaemen van het Schavot, en de selve in hun huys secretelijck verborghen hebbende wordt Latronianus als uyt-sinnigh in sulcker voeghen: datmen hem handen en voeten bindt, met vuysten slaet, en wordt gestelt in een duyster plaets, alwaer hy vanden duyvel den hals ghebroken wordt. Vigilantius uyt met sijn Vrouw

NU is het tijdt dat wy des' Martelaers verborghen, En legghen in het graf. Vrou. Ick ben vol commer sorghen En vreese voor verraet, want soo het uyt comt, dat Ghy u daer med' bemoyt, en jemand' vande stadt (Die Heyden is, dit weet, ons seer licht sal verraden) En brenghen doen om hals. Vig. Dat en can ons niet schaden 'K betrou my op den Heer, steckt uwe handt maer aen Wy sullen daer med' naer een stille plaetse gaen Die niemand' vinden sal, men moet daer med' niet wachten T'is avont men mach hun niet laten hier vernachten Om morghen niet te sien tot jeghelijckx vermaeck: Dat m'hunne Hoofden stelt op eenen galghen staeck Soo als 't gheschieden sou de lichaems voor de raven En kraeyen tot hun aes, t'is beter die begraven, Sy draghen de lichamen binnen. Latronianus vanden Duyvel vervolght wordende als rasent met twee Edelieden uyt. Een Duyvels hels gespoock my op de hielen sit Soo ick ghenoch ghevoel, k'en hebbe niet een lit. Aen t'lijf oft t'is ontstelt, waer sal ick my verborghen, 'K vrees dat dit spoock my desen nacht noch sal verworghen Want Epictetus Toovery heeft my gheraeckt En nu soo ick bemerck, een slaef des Duyvels maeckt, Om datse my besit, Edel. Wat spoock sou connen quellen Een machtigh Heer als ghy, Lat. Den Duyvel vander hellen Is altijdt op de been, om dat hy de Verraers Den hals sou breken, die hebben de Tooverraers (Van daegh door my onthooft) van het Schavot gedraghen Mits hy die niet en vindt, dus comen sy my plaghen, Gelijck ick wel gheloof. 2. Edel. Ick niet, maer ick geloof Dat hy die selver heeft vervoert voor sijnen roof Want alle Tooveraers staen onder sijn ghebieden. 'K vraegh (soo ick segh) oft 't selve niet en can geschieden, Edel. Dats seker want men vind' aldaer noch hooft noch lijf Van t'een noch d'ander, soo ist een Duyvels bedrijf Die daer van Meester is Den Duvyel verschijnt. Latronianus. .... Ach, wil my toch verberghen Den Helhondt comt my weer ghelijck te voren terghen En dreyght eylaes mijn doodt, waer blijf ick vrinden, ach Het is met my gedaen, ... daer crijgh ick eenen slach Dijn ick het best gevoel, hy wil mijn siele rucken Uyt mijn Eelmoedigh lijf, en morselen in stucken En siet ghy hem dan niet, ick sterf van schrick en schroom 1. Edelman. Wy sien in't minste niet, ten is maer enckel droom Die ghy u steckt in't hooft. Latro. Ten is geen droom gy Fielen En Schelmen als ghy bent, ick sal u self vernielen. Hy treckt sijn rapier. Want ghy my niet en helpt. 2. Edel. Wy en sien niet en sier Latro. Gy lieght want t'is een helsen geest vol vlam en vier Daer ick my (nu t'moet sijn) alleen sal tegen weren En sien oft droom is die my eenighsins sou deren En vallen soo op t'lijf .... helpt helpt eer dat hy my Sleypt levend' naer de hel door sijne raserny. 1. Edelman. Die geenen vyandt siet, daer valt geen hulp te bieden, Latro. Wilt ghy niet helpen dan 2. Edel. Vrindt ten can niet geschieden Latro. Ghy trouweloosen staet, oft ick dringh in u borst Dit scherp gheslepen stael, op dat ick mijnen dorst Mach lessen met u bloet. 2. Edel. Sijn furi is aen t'hollen Latro. 'K doen uwen tygers kop hier med' van t'lijf eens rollen ... Staet vast 1. Edelm. Sijn sweert oock uyt, 1. Edel. Vat aen eer dat hy jemand' hinder doet Den 2. Edel. Vat hem van achter. 2. Edel. En vreest niet, 'k heb hem vast. Latro. Een mannelijck gemoet En vreest geen doodts gevaer, sout ghy my connen dwinghen, Ick sal u alle twee terstont om t'leven bringhen Als ick maer los en ben. 1. Edel. Ick heb vast sijn rapier, Nu is de vrees gedaen van ongeluck, dat hier Meer bystant waer, men moest hem hand' en voeten binden .... 2. Heyden uyt. Wel wat is dit gheseyt wat schort u lieve vrinden Dat ghy hier samen sijt als 't blijckt, in twist geraecke Met onsen over Heer, en soo veel onrust maecke, 1. Edel. Om dat hy sot is en berooft van sijne sinnen: Ghy moet ons helpen: om sijn furi t'overwinnen, Oft hy vermoort het al. Lat. Ghy schelmen laet my gaen Oft ick roep tot mijn hulp den helsen Duyvel aen Hy is niet veer van hier ... sie daer, daer is den boosen Verdoemden Satanas, die dreyght den goddeloosen En ongheloovighen te breken hals en been, Dat ben ick vrinden, ach, dat ben ick maer alleen, Om mijne wreetheyt, daer ick eeuwigh voor sal treuren, Want 'k sien den Duyvel sal mijn siel ter hellen sleuren, Het is met my gedaen. 2. Heyden. Een eere-loose siel En is niet anders weert. Lat. Eer dat ick braeck mijn siel Van spijt, soo maeckt my los Sy slaen hem met vuysten, gebonden sijnde, Eersten Edelman. Den Hemel comt hem plaghen ... Den 2. Edelman. Laet ons hem erghens in een duyster kot gaen draghen, Hy is nu vast genoegh ghebonden tot sijn straf Een die een ander wenscht sijn doodt, vind' eerst sijn graf.

Binnen