Op de ydel waan wyse laetdunckentheyt.
Wanneer het vaantjen uyt den Thoren wort gesteken Is't kerremis soo t' schynt, maer die vol van gebreken En voor schorft is bekent, en mach geen teecken van Syn leven geven, dat hy is een eerlijck man, Dus is't best dat hy swyght, hem niet toekomt te vragen Wat dat een ander let die aen hem mocht mis-hagen, Maer laet hem die hy is, en gaet syn gangen heên Om dat mis-staet die sich bemoeyt met jemants reên. Schild-wapens wysen ons den Eeldom der geslachten En wie de selve zyn, en hoe-men die moet achten Naer staet, en hun gevolgh, soo oock heeft elcke stadt Haer wapen, dus en dient van niemandt dan geschat Wat incomst' dat sy heeft, oft groote van haer landen Gelyck Antwerpen thoont in teeckens van twee handen Die hebben hun bedied', soo als in ander meer Gesien wort, waer in dat bestaet hun lof en eer.
Elck werckt om syn gewin Want daer steckt hun voordeel in.
Een Advocaet soo t' blyckt, voor synen pleyter vecht Met pen en inck, als hy voor t' Recht houd syn verbaelen, Soo oock een smidt die t'yser kromt en weêrom recht Dat krom is, alswanneer hy t'selve wilt verstaelen, Die dan geen wetenschap en heeft van jemants werck En t' minst daer van verstaet, dient altyt stil te swygen, Geen oordeel daer van geeft, want een scheef oogh-gemerck Licht in de kennis mist, en groote schand can crygen Van een quaet oordeel als hy daer op vast wilt gaen En doen gelooven dat van niemant wort verstaen.
Cookies on Poetry Cove