Echos weder-klanck

Een ander ghebedt. O Eeuwigen, oneyndelycken, onveranderlycken goeden Godt, sonder gelyckenis, opperste Goedt, die het al besluyt om dat ghy het al zyt, die kent myn kranckheyt, en daerom val ick u te voet om dat ick u heb vergramt, en daer door verloren het licht van uwen Zegen, en gewandelt in de duysternissen der kranckheden door het involgen van myn vuyl en losse genegentheyt tot alle quaet, het welck my leet is uyt den grondt des herten, niet anders trachtende als dat ick door u Goddelycke gratie soo groote droefheyt en hert-suchten mocht hebben over myne sonden als ghy, lieven Jesu, gehadt hebt in den Hof van Oliveten, wetende datter veel ongeloovige zielen geen genieten en souden hebben van u bitter Lyden om daer door verlost te worden uyt den donckeren kercker van de doodt, gelyck ick met reden ben vreesende soo langh ick my in de ziel niet ontlast en vinde door een volmaeckt berouw van u vergramt te hebben, en soo verlost ben van het pack der sonden dat my beswaert en sal doen beswyken van vrees, soo wanneer u bermhertigheyt myn verslonde ziel niet en ondersteunt, siende mynen goeden wil van beternis gelyck ick belove te doen: liever wenschende te sterven als meer te sondigen om te mogen hopen dat ick (gesuyvert zynde van sonden, en connende bewaeren u gratie sonder meer te verliesen in't hervallen) alsdan het Beld van u Eeuwicheyt sal mogen worden door een oprecht geloof, van u Goddelycke Waerheyt beter kennisse crygen van u grondeloose Bermhertigheyt en Rechtveerdicheyt, die ick altyt u inder Eeuwicheyt wensch te singen, en u alsoo te loven ende te bedancken over u gratie aen my soo goedertierigh door een goet berouw gegeven, om eeuvvich sonder eynd, met u altyt te leven, Amen.

Hoe en op wat manier wy moeten gelooven in Godt.

ICk geloof in Godt almachtigh, die altyt, en voor altyt Is geweest al even crachtigh, eenen Godt gebenedydt, Suyver in syn heyligh wesen, wonder onbegrypelyck Soo hy is, en was voor dese, 't eeuwich Licht van't Hemelryck: Waer op dat wy ons betrouwen, want syn wercken spiegels zyn Daer wy hem oock in aenschouwen onsen Troost in alle pyn, Ick geloof dat Godt Regeerder is van al het gen' men siet Zielen wel-vaert, en den keerder van het quaet dat haer gheschiet: Hy is daerom den bewaerder en beschermer van ons luck Die in 't Woorde van synen Vader ons verlost heeft uyt den druck: Toen t'Serpent ons om wou bringen maer mits Godts voorsichtigheyt Is 't begin van alle dinghen, worden wy daer door bevrydt, Ick geloof, en wil bewysen: dat den mensch eens op sal staen Naer syn doodt, en weer verrysen en voor Godt ten oordeel gaen: Daerom is Godt oock verresen, en heeft door syn bitter Doodt Ons geleert, geen doodt te vreesen als wy zyn in stervens noodt Daer wy al te seer voor schroomen: om dat wy uyt vrees en schrick Niet en weten waer wy comen: 't hanght aen eenen oogenblick. Ick geloof soo menichvuldich als myn oogh gaet op en neer, Dat Godt een is, en dry-vuldich in Persoonen, eenen Heer, Maer geen dry: dat is den Vader, enden Soon, Heylighen Gheest Dry, maer een, want sy te gader soo altyt een zyn gevveest, Een altyt, niet meer te seggen, dat ons niemant, vvie het is Om t' groot vvonder uyt can leggen dry in een gesteltenis, Even vvys, en even Crachtich, van een Goddelyck' natuur Eenen Godt, en even machtich, eeuvvich, en van eenen duur. Ick geloof dat Godt den Soone voor ons Mensch gevvorden is En verliet des Hemels Throone: om ons in de duysternis Van de werelt te verlichten: als hy door syn Vaders Woort Mensch wert, en de hel ded' swichten, brocht soo ons verlossing voort: Want wy waeren eerst verloren, daerom wert hy naer den wensch Uyt een reyne Maegt geboren, en oock sonder vader Mensch. Daer door zyn wy vveêr ontbonden en verlost van Adams bandt Die gemaeckt was van ons sonden, om dat sy de over-handt In het Paradys behielen, maer de Doodt van Godt alleen Schoon gesuyvert heeft ons zielen, en met hem gemaeckt gemeen, Mits wy waren eerst bedroven om ons sonden, en verlost Toen Godt voor ons is gestorven, dat hem heeft veel Bloet gecost Door het openen van d'aders hangende aen 't Kruys ten toon, Wie en sou dan 't Woordt des Vaders niet gelooven in den Soon? Ick geloof dat synen zegen noodich is tot saligheydt, Daer in is 't geluck gelegen dat ons naer den Hemel leydt. Niemand can den wil uyt-wercken tot iet goedts, ten zy dat Godt Die met grati' sal verstercken: want dat leert ons syn gebodt; Om dees grati' te verwerven dient een suyver goedt Gebedt, Dat een goede doodt doet sterven als-men op de Deught wel let.