Skip to content
1706

Echos weder-klanck

Cornelis Bie

Wreetheyt sonder medelyden Passendende op den Ecce Homo: Siet den Mensch.

DAt t'schrickelijck ghewelt der Jodse moordenaeren Sich inde wonden van ons Heer liet openbaeren En aen de wereldt sien van die t'hem had ghedaen En d' oorsaeck daer van was en is niet te verstaen: Om reden dat hy con een sulcken quaet beletten Door sijn ervarentheydt in recht en clare wetten Die noyt ghedooghen t'ghene onrechtveerdigh is Voor goet te wijsen een valse beswaerenis Soo als Pilatus ded' ô schrommelijcke daden Daer (m'om den haet en nijdt van schelmen te versmaden) Een vonnis geeft uyt vrees van dreygement, en doet Verwijsen jemandt tot verstorten van sijn bloet En die onnoosel is, aen Christus wel ghebleken Die wordt by eenen siel en muytmaker geleken, Wijn-suyper, Publicaen, en schelm, die hy noyt was En wert ghekruyst nochtans voor eenen Barrabas Die t'selve had verdient: en noch eer te verwond'ren Om dat Pilatus sich soo gheven dorst ten ond'ren Aen t'onrecht, daer hy was ervaren in het recht En dat hy noch soo stout, en al te over slecht Dorf teghen sijn ghemoedt d' onnooselheydt verwijsen Om dat hy vreesde datter grooten twist sou rijsen Onder het Jodse volck dat hem beclagen sou Want niet en was gheschiet, wel tot sijn groot berou Dat hy het soo moest doen.. ô schandt voor die soo leven En om hun eyghen baet oft jemants vrientschap gheven Verkeerde vonnissen: daer by noch sijn soo dom Sulkx niet te schamen, midts sy weten wel waerom, Soo als Pilatus wist, die (schoon t'was teghen reden) Sijn onrechtveerdigheydt t'ontdecken, en daer mede Te proncken voor het volck, te seggen: Siet den mensch Die geenen mensch gheleeck, en dat hy soo den wensch Der Jodse furien involghde naer t' verthoonen Datmen hem Cruyssen sou, ghelijck sonder verschoonen Daer naer oock wert ghedaen: soo sal het oock gheschien In't ooredel, daer de siel der sondaers wort ghesien In sathanas boos ghewelt, om die te overtuyghen Dar sy ghesondight heeft, en voor sijn macht moet buyghen Mits sy plicht schuldigh is: soo sal het naermaels gaen Als ons dit belt verthoont, en wijst de waerheyt aen. Die t'selve niet ghelooft, dat sijn arm creaturen Niet wetende hoe een arrem siele moet besuren Een sulcken straf voor t' quaet, waerom sy wort verdoemt: Bidt Godt, ô mensch, bidt Godt dat u noyt overcomt Sulck een droef ongheluck, die Christen sijt gheboren Want als de siele is verloren, al verloren: Bekeert u dan by tijdt, en weest aen Godt ghetrouw Als ghy ghesondight hebt, en dat u het berouw Der sonden heeft herstelt, en tot een beter leven Verweckt, dat ghy t'soo volght, dan sal den Heer u gheven Sijn grati, om de macht der duyvels te weerstaen En u daer door gherust ten oordeel laten gaen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Echos weder-klanck · Cornelis Bie · Poetry Cove