Thiende uyt-comen. NAer dien de dertigh daghen voor by waeren: dat Epictetus en Astion sonder eten oft drincken inden donckeren Kercker naeckt en bloot vol wonden gheseten, en hun vermaeck inden Lof-sangh van Godt genomen hadden, worden gesont van herten vol blijschap en vreught voor Latroniaen ghebrocht, en de selve niet connende beweghen tot af-stand van hun Christen Gheloof worden gedoemt tot het sweerdt om t'onthoofden. Twee Helbardiers met de Martelaers verschijnen voor Latroniaen en sijn ghevolgh HELBARDIER.
DEs' schelmen hebben nu den tijdt van dertigh daghen Geseten in het kot, die sonder eens te vraghen Naer eenigh spijs oft dranck, daer vrolijck sijn geweest En songhen dach en nacht, met eenen blijden geest Al oft hun geen ghebreck van dorst oft hongher quelde Veel min hun wonden ... t'gen' grammoedigh my ontstelde En oordeel, dat lichamelijcke Duyvels sijn Die vreesen geene doodt, en spotten met de pijn. Latro. Ghy helse Tooveraers, moet ick dat soo verdraghen? 'K wil datmen hun noch eens al geven duysent slaghen Met Esse-stocken, en soo breken arm en been Schoon dat sy comen met de Duyvels over een In hunnen Toovery, diemen behoort te branden Tot assen aen een staeck. 2. Edel. T'sou ons tot grooter schanden Gerekent worden, want sy daer door niet vergaen, En blijven leven, soo sou ick u Hoogheyt rüan Hun Hoofden met het sweerdt terstont van t'lijf te scheyden. Latro. Dat Vonnis vind ick goedt, en wilter niet med' beyden, Ten waer dat sy terstont het gulden wieroock-vat Aengrepen: om voor al het volck van dese Stadt Aen den Godt Jupiter de offerhand' te geven, Oft anders en laet ick hun geene ur meer leven .... Wat seght ghy Boeven ras, versaeckt u Christendom, Epit. Veel liever werden wy van stonden aen soo stom, Lat. Nu sal ick u terstont op het schavot doen springhen ... Astion. Ras volght u boos bevel om ons saem om te bringhen, Lat. Dat sal geschieden, om dat ghy veracht Jupijn Epit. Ick balsphemeer hem, die veel erger is als schijn Van d'alderminste schaey, die niemand' aen can vatten, Mits die in niet bestaet: maer t'sijn verborghen schatten Die wy nu door de doodt in't Hemels Roosendal Verwachten in den Heer, die Godt is, een, en al. Astion. Gebenedijden dagh, gheluck salighe uren: Dat wy nu naer den wensch moghen de doodt besuren Latro. Den Duyvel sal veel eer my brenghen om den hals Als ick u thoon genad', want uwen Godt is vals. Binnen. Verschijnen Epictetus en Astion met twee Beulen op 't Schavot, ten aensien van eenighe Heydenen, en van Vigilantius sich gheveynsende in sijn Officie van onder Stadt-houder, noch Heyden te wesen.
Epictetus knielende seyt. ALmachtigh Godt, wy sijn die alleen in u hopen, Want u bermhertigheyt staet voor de Sondaers open, Wee die dan uwen lof niet altijdt en vermeert Die d'ouden Abraham soo wel heeft geregeert, Isac Heyligh ghemaeckt, en hebt den naem ghegeven Van Israël aen u vrindt Jacob, dijn in sijn leven Met u gheworstelt heeft, en Joseph oock bewaert Van de Egypte-vrouw: wy bidden ons oock spaert Voor vreese van de doodt, die wy seer geren lijden, Op dat wy moghen ons hier naer met u verblijden, Die de Propheten suyver hielt van alle quaet. d'Apostels hebt verlicht, Susanna voor 't verraet Der Boeven oock beschermt: wy wenschen met verlanghen: Dat ghy ons sielen oock naer t'sterven wilt ontfanghen Gelijck d'Apostelen uwen Heylighen geest Ontfonghen ... Heer ick bid ons toch bermhertigh weest. Astion knielende. O Heer die noyt en hebt verlaten u belijders Maer met u gratie ghecroont, en u vroom strijders In hun Geloof versterckt: ontfanght mijn droeve siel Die hier als Isac voor sijn Vaders sweerdt neer kniel, Laet met ons Christen bloet dit Heydens volck besproyen Op dat tot uwen Lof nieu Christenen daer van groyen: En dat voor hun een Martel Croone wort gemaeckt Soo als voor ons, daer die in u Gelooft, naer haeckt: Soo was 't dat Jephte oock sijn dochter heeft ghegeven Aen Godt tot Offerhand om eeuwighlijck te leven. Twee Heydenen ghelijck. Soo wenschen wy te doen, en oock tot Christus eer Te sterven inden doop. Epit. Gelijck wy bidden Heer Voor die gelooven, en dat hunne wil gheschiede … Aen den Beul. ...Maer vrindt soo ick de macht had, om u te gebieden, Sou wenschen dat ghy eerst onthoofden desen vrindt Met name Astion en daer naer my ... ten dient Maer om sijn doodt te sien, daer ick oock toe sal comen .... Want sach hy my eerst af-slaen t'hooft, hy mocht verschroomen En vreesen meer als nu, den Duyvel is te loos Om groot bedroch te doen, te schalck, te quaet en boos. Den Beul. Maeckt uwe reden cort, ick moet den last volbrenghen: Astion. Wy wenschen niet een ur ons leven te verlenghen, Want Epicteet noch ick sijn voor gheen doodt bevreest Adieu ... in uwe handt, mijn Godt beveel den geest Hy wort onthooft. Epictetus geblint sijnde knielt voor het sweert. O Heyligh bloet ghestort ter liefde van den Heere Die ons gheschapen heeft, en gunt my oock de eere Om daer med' oock mijn bloet te menghen, en soo saem Te sterven voor t'Geloof in Jesus Christus naem
Wort oock onthooft binnen Pause
Cookies on Poetry Cove