Skip to content
1689

Den sedighen toet-steen

Cornelis Bie

Verschil tussen het leven en de doodt. Het vercken is een beest dat in sijn leven noodt Profijt en doet, maer wel geslaegen naer sijn doodt Een koe can boter en soet melck tot nootdruft geven En naer de doodt haer vlees, soo is sy in het leven Soo nut als naer de doodt, den valck en jaegers hondt Sijn nut int leven, en naer't sterven min als stront, Soo sijn veel menschen ook, som nu eer dat sy sterven En minder als een beest als sy het leven derven Som nut naer't sterven, en in't leven niet een sier Siet wat den mensch verschilt aen het onred'lijck dier, Den mensch doet groot profijt in't leven, en naer't scheyden Uyt dese werelt oock, ick vraegh oft tusschen beyden d'Een aen het ander schilt, n'en mensch die niet en heeft Als een Offici, daer heel sijnen staet op leeft

Is als een hondt oft valck, want als hy is begraven Sijn vrouw en kinders arm gelijck de minste slaven, En heeft hy deught gedaen in't leven, ist noch wel Voor d'arm onnosel siel, oft anders ist een hel Een arm en deughsaem mensch die sietmen veel verachten Om datter naer de doodt geen goet is van te wachten Maer als het leven door de doot is uyt-gheblust Dan is de siele nu voor Godt, en vindt haer rust Die in het leven nu profijt doen, en naer't sterven, Sijn menschen die de deught omhelsen en be-erven Daer door de salicheyt, om dat sy goet profijt Met t'goet hebben gedaen, en maeckten soo veel quijt Als hun noch overschoot en gaeven dat aen d'armen Om die in hunnen noodt, om Godts wil te beschermen Dat doet de milde deught van de bermherticheyt Die aende menschen gheest d'eeuwighe salicheyt.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Den sedighen toet-steen · Cornelis Bie · Poetry Cove