Verschil Tusschen blijschap en veel druck Tusschen vreught en ongheluck Tusschen den nacht en den dach Waer in ons vreught en welvaert lach.
Godt van't Hemelrijck hier boven Die wy schuldich sijn te loven Siende Adams swaeren val Sondt sijn woordt in't craenen dal, Om als mensch te sijn gheboren
Voor den mensch die was verloren, Wonder goetheyt vanden Heer Mensch te worden tot ons eer, Wonder mach ick noch een segghen Want ten is niet uyt te legghen, Hoe dat Godt quam op dees aert Om als mensch te sijn gebaert En als mensch de doodt te sterven Daer de menschen t'licht van erven Dat ons Adam had berooft En door sonden heel verdooft, In dit lich sijn wy geboren Anders waeren wy verloren En dit licht woont ins ons siel Dat haer in het leven hiel, Wilt u vry daer op betrouwen Want wy door dit licht aenschouwen Al de glori vanden Heer Sijne grati, loff en eer, T'licht van d'aldergrootste luyster Dat soo claer scheen in het duyster Claerder als de Son en Maen, Licht dat noyt en sal vergaen, Dat de Herders eersten saeghen Schoonder als de lichste daeghen In het doncker vanden nacht Als dit licht is voorts ghebracht, Groot verschil, dat naer het baeren Van dit licht, de menschen waeren Bly en vrolijck over al
Als sy quamen inden stal, Daer dit licht eerst is gevonden En sy waeren boos als honden Vol van vreetheyt, hert als steen Als dit salich licht verdween, Dat is als Godt wert gevangen En daer naer aen't Cruys gehangen Is van niemandt toen beclaeght Maer werdt naer sijn doodt gejaeght. Groot verschil van dees twee tijden D'een is d'oorsaeck van verblijden D'ander van veel droeven druck Groot verlies tot ons geluck Groot verschil dat met veel vreughden Al de Herders sich verheughden Als den Heer geboren wert Jeder thoonde sijn goet hert, Jeder om het best versienden Om te gheven dat hem dienden Tot sijn noodt druft en ghemack Jeder droegh hem t'swaerste pack Van het gen' sy conden geven Tot sijn onderhoudt van leven, D'een die spelden d'ander songh D'een die dansten d'ander sprongh Op hun trompen, citers, luyten, Op schalmeyen, moesels, fluyten, Men verhefte soo sijn faem Want hy was te aengenaem, Maer wat is hem wedervaeren
Corts naer dry-en-dertich jaeren Op den Bergh van Calvaer Riepen hem veel schimpen naer Daermen hem aen't Cruys sach rechten En aen voet en handen hechten Met dry naghels plomp en groff Voor den mensch van aerde stoff. Groot verschil te sijn verheven In een stal, daer naer het leven Te verliesen schandelijck Voor den Heer van't Hemelrijck Die ons alle goet comt gunnen Sonder wie wy niet en cunnen Wort soo vreedelijck onthaelt En met sijne doodt betaelt Die wy selver schuldich waeren Syn wy dan gheen moordenaeren Van sijn goetheyt t'is gewis Dat ons boosheyt d'oorsaeck is.
Cookies on Poetry Cove